विभाण्डकस्य, व्यासस्य, कण्वस्य च, कण्डोः, चण्डस्य, कौशिकस्य, शाण्डिल्यस्य, शाकटायनस्य, पुनः कौशिकस्य च, आपस्तम्बस्य, पृथुस्तम्बस्य, भार्गवस्य, उदङ्कस्य, पर्वतस्य, कौण्डिन्यस्य, पुण्डरीकस्य, रैभ्यस्य, तृणबिन्दोः, बोधायनस्य, सुबोधस्य, हारितस्य, मृकण्डोः, काङ्क्वार्यस्य, नदन्तस्य, देवदत्तस्य, न्यङ्कोः, लोकाक्षिणः, विश्वरसोः, सैन्धवस्य, सुमन्तोः, ऋष्यशृङ्गस्य, एकपादः, क्रौञ्चस्य, दृढस्य, गोमुखस्य, देवलस्य, सनत्कुमारस्य, सनकस्य, सनन्दनस्य, सनातनस्य, मैत्रेयस्य, पुष्पजितः, सत्यतपसः, शालिषस्य, शैशिरस्य, वैशम्पायनस्य, कौशल्यस्य, शरद्वतः, कपिध्वजस्य, कृष्णतपसः, उत्तमान्तस्य, अन्तस्य, करुणस्य, अमलस्य, कप्रियस्य, नरनारायणयोः च अन्यैः च दिव्यैः महर्षिभिः सह, त्वं महेश्वरस्य पार्षदेषु अग्रगण्यः, सर्वशास्त्रविद् इति कीर्त्यसे। हे भगवन्, तव मुखात् एव वयं सर्वे सम्यगुपदिष्टा अभवाम। दिव्यशास्त्राणि च पुराणानि च परं भगवता द्रष्टव्यानि। यदि अस्माकं त्वयि भक्ति: अस्ति, यदि च त्वं अस्मासु दया: कुरुषे, तदा एव वयं धन्याः स्मः। एवं मृकण्डोः पुत्रेण नन्दिकेश्वरः विनयपूर्वकं सस्मितं समालापितः। ततः नन्दिकेश्वरः उवाच—यदि अहं त्वां न कथयामि, अन्यस्य कस्यार्थं एषा वाणी स्यात्? कः अन्यः लोके अस्ति यः शिवधर्ममार्गे त्वद्वत् भक्तिमान्? कस्य हेतोः प्रभुः स्वदासं आज्ञापयेत्? त्वमेव हि सर्वशैवधर्मगुह्यानि यथार्थतः वेत्सि। त्वया एव, नान्येन, मया दीर्घकालं सेवितोऽहम्। तस्मात् धर्मोपदेशसंरक्षिते गुह्ये क्षेत्रे त्वां उपदिश्यामि। आचार्यः स्वयम् आदरेण शिष्यं सावधानं नियोजयेत्। समाधिना चित्तं स्थापय, अविचलितं श्रद्धां कुरु। कामदहनं देवमेकं स्मर, शाङ्करीं स्तुतिं च जप। दक्षिणदिशि, द्राविडदेशेषु, तपस्विन्, त्रयः योजनाः विस्तीर्णं स्थलं अस्ति, यत्र योगिनः शिवभक्ताः पूजां कुर्वन्ति। तत्र एव शम्भुः स्वयम् पर्वतरूपं धारयति। तद् सिद्धानां, महर्षीणां, शुभव्रतानां च निवासस्थानम्। तत् सुमेरुकैलासमन्दरादपि श्रेष्ठम्। स्वर्गस्थाः अपि देवाः तत्र वसन्तीनां प्राणिनां प्राप्त्याः आकाङ्क्षन्ति। तत्र महान् वृक्षाः कल्पवृक्षेभ्यः अपि श्रेष्ठाः सन्ति। तत्र ये व्याधाः हिंसायामेव रमन्ते, तेऽपि तत्र रूपेण विक्रियन्ते। तत्र चलन्ति मेघाः पर्वतशिखराणि स्पृशन्ति। तत्र पक्षिणः मधुरं गायन्ति, वेणवः अपि स्वनन्ति। तत्र निशायां कृष्णपक्षे ज्वलन्ति जुगुप्सवः स्मृतिरेव स्फुटयन्ति इव। तत्र नदीतीरेषु वृक्षाः नित्यं संयुक्ताः, न कदापि विघ्नं लभन्ते। तत्रैव तस्य महानपर्वतस्य शिखराणि तारागणाः स्पृशन्ति। एवं श्रीस्कान्दपुराणे महर्षीणां, भक्तानां च, शिवक्षेत्रस्य माहात्म्यं नन्दिकेश्वरस्य वचनेन प्रतिपादितम्।