शम्भोः प्रियं निवासस्थानं कैलासं तस्य नित्यदासः त्वं जानासि। पूर्वं मया खण्डपरशु नाम्नि स्थानेषु अपि उक्तम्। एवं उक्त्वा, शिलादपुत्रः महर्षिं मृकण्डुपुत्रं सम्बोधयामास। ततः स मृकण्डुपुत्रः विनयपूर्वकं प्राह— "भगवन्, तव शिष्यः मम सदृशः कोऽपि अस्ति? तव करुणैव अत्र साक्षी। पूर्वं यानि स्थानेषु त्वया उल्लिखितानि, तेषु फलानि पृथक् पृथक् दृश्यन्ते। चराचरेषु भूतेषु, ये जानन्ति ये च न जानन्ति, तेषु मध्ये, एतस्यैव कारणेन भगवन्, त्वया मया पूजितः नासि।" "पुलहः, पुलस्त्यः, वसिष्ठः, मरीचिः, जाबालिः, जैमिनिः, धौम्यः, जमदग्निः, पिप्पलादः, कण्ठः, कुमुदः, उपमन्युः, विभाण्डकः, व्यासः, कण्वः, कण्डुः, चण्डः, कौशिकः, शाण्डिल्यः, शाकटायनः, कौशिकः, आपस्तम्बः, पृथुस्तम्बः, भार्गवः, उदङ्कः, पर्वतः, कौण्डिन्यः, पुण्डरीकः, रैभ्यः, तृणबिन्दुः, बोधायनः, सुबोधः, हारितः, मृकण्डुः, कांख्वार्यः, नदन्तः, देवदत्तः, न्यंकुः, लोकाक्षिः, विश्रवाः, सैन्धवः, सुमन्तुः, ऋष्यशृङ्गः, एकपात्, क्रौञ्चः, दृढः, गोमुखः, देवलः, सनत्कुमारः, सनकः, सनन्दनः, सनातनः, मैत्रेयः, पुष्पजित्, सत्यतपः, शालिषः, शैशिरः, वैशम्पायनः, कौशल्यः, शरद्वतः, कपिध्वजः, कृष्णतपः, उत्तमन्, अन्तः, करुणः, अमलः, कप्रियः, नरः, नारायणः, अन्ये च दिव्याः महर्षयः, एतेषु मध्ये भगवन्, त्वं महेश्वरस्य गणेषु अग्रगण्यः, सर्वशास्त्रविद्। भगवन्, तव मुखात् वयं सर्वे उत्तमं शिक्षणं प्राप्तवन्तः। दिव्यशास्त्राणि पुराणानि च परमेश्वरेण दृष्टव्या। यदि अस्माकं तव विषये भक्ति अस्ति, यदि त्वया अस्माकं प्रति करुणा अस्ति—" एवं नन्दिकेश्वरः मृकण्डुपुत्रेण विनयेन, प्रसन्नमुखेन, सम्बोधितः। ततः नन्दिकेश्वरः प्रत्युवाच— "यदि अहं तव न कथयामि, अन्यस्य कृते कस्य वा इदं वाक्यं स्यात्? लोके तव सदृशः शिवधर्मनिष्ठः अन्यः कः अस्ति? अन्यस्य कृते वा भगवान् स्वदासं आदेशं दद्यात्? त्वमेव सर्वाणि शैवधर्मस्य रहस्यानि जानासि। त्वया एव, अन्येन न, अहं दीर्घकालं सेवितः। तव कृते अहं धर्मरक्षितं तद् रहस्यं क्षेत्रं उपदिश्यामि। आचार्यः स्वयं श्रद्धया, एकाग्रशिष्ये, यत्नं कुर्यात्। चित्तं संयम्य, दृढं विश्वासं स्थापय। कामारिनं देवं स्मर, शांकर्याः स्तुतिं च प्रशंसय।" "दक्षिणदिशि द्राविडेषु, तपस्विन्, एकं स्थानं अस्ति— त्रीणि योजनानि विस्तीर्णम्— यत्र योगिनः शिवभक्ताः पूजां कुर्वन्ति। तत्र शम्भुः स्वयं पर्वतरूपं धारयति।