नन्दिकेश्वरः महर्षये मृकण्डुपुत्रं प्रीतिपूर्वकं सम्बोधयन्, तस्य महतीं तीर्थस्थानानां कथां प्रवर्तयामास। स कथयति—त्वं शम्भोः सन्निधिं यत्र महान् तीर्थः, तं जानासि। मयूरपुरं नाम महेश्वरतीर्थं यथोक्तं, तत् अपि तव सम्यक् निवेदितम्। वेगवत्याः तटे श्रीसुन्दरं नाम पुण्यक्षेत्रं स्थितम्। कुम्भकोणं नाम शम्भोः स्थानं यत्र देवी उपस्थितास्ति, तदपि तव ज्ञातम्। दक्षिणगोदावर्याः तटे त्र्यम्बकं नाम स्थानं श्रुतम्। वेदविदां श्रेष्ठ, श्रीपातालं व्याघ्रपुरं च वर्णितम्। कदम्बपुरं नाम पुण्यक्षेत्रं अपि तव अवगतम्। अविनाशं नाम स्थानं यत्र वृषध्वजः विराजते, तदपि तव निगदितम्। निष्पाप, रक्तैकाननं नाम पुण्यक्षेत्रं तव वर्णितम्। अधस्तले श्रीहतकेश्वरं नाम पुण्यक्षेत्रं श्रुतम्। शम्भोः प्रियं निवासं कैलासं तव ज्ञातम्, यः तस्य नित्यदासः। खण्डपरशु नाम स्थानानि पूर्वं मया उल्लिखितानि। एवं सन्तं, शिलादपुत्रः महर्षिं मृकण्डुपुत्रं महात्मानं सम्यक् सम्बोधितवान्। ततः मृकण्डुपुत्रः नन्दिकेश्वरं विनयेन प्राह—किम् तव शिष्यः मम सदृशः अन्यः अस्ति? तव करुणैव अत्र साक्षी। पूर्वं यानि स्थानानि त्वया कीर्तितानि, तेषां फलानि पृथक् पृथक्। चराचरेषु प्राणिषु, ये जानन्ति वा न वा, तत्र तव पूजनं मया न कृतम्, केवलं इदमेव। पूलह, पूलस्त्य, वसिष्ठ, मरीचि, जाबालि, जैमिनि, धौम्य, जमदग्निः, पिप्पलाद, कण्ठ, कुमुद, उपमन्यु, विभाण्डक, व्यास, कण्व, कण्डु, चण्ड, कौशिक, शाण्डिल्य, शाकटायन, कौशिक, आपस्तम्ब, पृथुस्तम्ब, भार्गव, उदङ्क, पर्वत, कौण्डिन्य, पुण्डरीक, रैभ्य, तृणबिन्दु, बोधायन, सुबोध, हारित, मृकण्डु, कांक्षवार्य, नदन्त, देवदत्त, न्यङ्कु, लोकाक्षि, विश्वस, सैन्धव, सुमन्तु, ऋष्यश्रृंग, एकपात, क्रौञ्च, दृढ, गोमुख, देवल, सनत्कुमार, सनक, सनन्दन, सनातन, मैत्रेय, पुष्पजित्, सत्यतप, शालिश, शैशिर, वैशम्पायन, कौशल्य, शरद्वत, कपिध्वज, कृष्णतप, उत्तमन्, अन्त, करुण, अमल, कप्रिय, नर, नारायण, अन्ये दिव्याः महर्षयः—एतेषां मध्ये त्वं महेश्वरस्य गणेषु अग्रगण्यः, सर्वशास्त्रविद्। प्रभो, तव मुखात् एव सर्वे सम्यक् शिक्षिताः। दिव्यशास्त्राणि पुराणानि च परमेश्वरः पश्यति। यदि अस्माकं तव भक्तिः, यदि त्वं अस्मान् प्रति कृपा करोति, तर्हि सर्वं सम्पूर्णं भवति। एवं नन्दिकेश्वरः विनयेन, हसितमुखेन, मृकण्डुपुत्रेण सम्यक् सम्बोधितः। तदा नन्दिकेश्वरः प्रत्युत्तरं दत्तवान्—यदि अहं तव न कथयामि, अन्यस्य कस्य हेतोः इदं वक्तव्यम्? लोके कः अन्यः अस्ति, यः शिवधर्ममार्गे तव तुल्यः भक्तः? इति कथायाम्, नन्दिकेश्वरः महर्षये ज्ञानं, तीर्थस्थानानां महत्त्वं, ऋषीणां गुरुत्वं, तस्य भक्तिं च प्रकटयामास।