मार्कण्डेय महाभाग, मया ते पवित्रं स्थलमेकं लाकुलाख्यं सम्यक् कथितम्। ततः भरभूतिनाम्नि स्थलेऽपि तवोक्तं मया, तथा च अरलकेश्वराख्यं स्थलविशेषं विस्तरेण वर्णितम्। पुनः गयाख्यं महाक्षेत्रं ते सम्यगुपदिष्टम्। कुरुक्षेत्राख्यं स्थलमपि तव संवादितम्। कनखलाख्यं पुण्यस्थलं चोत्तमं मया ते निगदितम्। ततोऽपि, हे मार्कण्डेय, ताले महाक्षेत्रं तवोक्तम्। अट्टहासाख्यं महापुण्यस्थलं च विस्तरेण वर्णितम्। वेदविदां श्रेष्ठ, कृतिवासाख्यं क्षेत्रं ते निगदितम्। तत्र भगवतीं भ्रमराम्बिकां सहित्य महेश्वरः मल्लिकार्जुनः प्रसिद्धः। सुवर्णमुखरीतीरस्यां शङ्करः कालहस्त्याख्यः स्मृतः। काञ्च्यां च आम्रवृक्षमूले सः कामाक्ष्याः कामशासनः इति विख्यातः। तिल्लीकाननमध्ये व्याघ्रपुराख्यं स्थलं तिष्ठति। श्वेतारण्याख्यं स्थलमपि पूर्वं ते मया निगदितम्। तत्र राघवेन सेतुबन्धाख्यं स्थलमुक्तम्। गटप्रत्याह्वयाख्ये स्थले वृषध्वजः निवसति। वृद्धाचले रत्नमुक्तानदी प्रसिद्धा। श्रीमन्मध्यार्जुनाख्यं श्रेष्ठस्थलं त्वया श्रुतम्। सोमतीर्थं च सोमनाथेन प्रतिष्ठितम् इति श्रुतम्। सिद्धवटाख्यं क्षेत्रं, कमलालयाख्यं च क्षेत्रं, कंकाद्रौ हरः स्थितः इति च सर्वं श्रुतवानसि। द्रोणपुरं पुण्यं च कलियुगान्ते प्रसिद्धम्, तदपि वेदितम्। ब्रह्मपुराख्ये स्थले इन्द्रजित् कदाचित् आसीत्, तदपि श्रुतम्। श्रीकोटिकाख्यं ज्ञानक्षेत्रं यत्र इन्दुशेखरः स्थितः, तदपि ते ज्ञातम्। गोकर्णे शिवस्य स्थितिः, त्रिपुरान्तके त्र्यम्बकस्य क्षेत्रं, कालाञ्जनाख्ये स्थले कालकन्धरः, प्रियालवणे अम्बिकापतिः, प्रभासे खण्डेन्दुशेखरः, वेदारण्ये प्रमथनाथः, हेमकूटे विषमचक्षुः, इत्येतानि सर्वाणि पुण्यस्थलानि त्वया श्रुतानि। वेनुवनाख्यं पापनाशनं स्थलमस्ति। जलन्धराख्यं तमसि स्थितं स्थानं, ज्वालमुखाख्यं स्थलमपि मया ते निगदितम्। भद्रवटाख्यं पुण्यक्षेत्रं, न्यग्रोधवने यत्र उग्रः जातः, तदपि श्रुतम्। गन्धमादनाख्यं पुण्यस्थानं, शम्भोर्गो पर्वताख्यं स्थलमपि विस्तरेण वर्णितम्। वीरकोष्ठाख्यं पुण्यस्थलं च तव सम्यक् प्रतिपादितम्। एवं, हे महर्षे, एतानि सर्वाणि पुण्यस्थलानि यथाक्रमं मया ते सुस्पष्टं निवेदितानि, यत्र यत्र भगवतः शिवस्य महिमानं देव्या सह वा, विविधस्वरूपेण, विविधतीर्थेषु प्रतिष्ठितम्।