सर्वे पद्ममालाकाराः, पक्षिणश्च गरुडध्वजवाहिनः, कामरहिताः कामयुक्ताः वा, पुण्यस्थाने गताः अपि, ऋषयः, देवाः, सिद्धाः, साध्याः, यक्षाः, मरुत्गणाः च, मध्याह्ने तत्र देवगणाः सन्निहिताः भवन्ति। ये स्वर्गद्वारे उपवासिनः इन्द्रियनिग्रहसम्पन्नाः च, अन्नदाननिष्ठाः रत्नभूमिदानपराः च, तत्र सिद्धाः महात्मानः ऋषयः पितरः च निवसन्ति। देवदेवः हरिः स्वयम् चतुर्धा रूपं धारयित्वा तत्र स्थितः, नित्यः चतुर्मुखः ब्रह्मलोकं त्यक्त्वा तत्र एव स्थितः, कैलासशिखरे वासवान् शिवः अपि तत्र प्रतिष्ठितः। यद्यपि मेरुमन्दरसमः पापपुञ्जः भवेत्, ज्ञानतपोनिष्ठैः यज्ञकर्तृभिः प्राप्तः गतिः, ऋषिभिः देवैः असुरगणैः जपहोमपरैः च, काश्यां षट्सहस्रवर्षवासात् प्राप्तं फलम्, वाराणस्यां योगयुक्तैः शरीरत्यागिना प्राप्तं स्थानम्, स्वर्गद्वारे मृतः नरः नरकं कदाचित् न पश्यति। यानि पुण्यस्थलानि भूमौ, अन्तरिक्षे, स्वर्गे च सन्ति, तानि विष्णुभक्त्या प्राप्ताः सन्दृढानन्दं लभन्ते। सर्वथा शक्तिप्रयोगेन तपस्याः प्रतिष्ठया, शस्त्रशतैः विदारितः अपि धीरः जीवति; यदि स्वर्गद्वारे विछिन्नः भवति, परमं स्थानं लभते। ये स्वर्गद्वारं प्राप्तवन्तः तेषां तदा शुभकालः स्यात्; यावन्ति भूमौ शरीरदोषैः जनैः कृतानि पापानि, विशेषतः ज्येष्ठशुक्लपञ्चदश्यां, तत्र व्रतयोगनिष्ठैः सहस्रचन्द्रायनानि क्रियन्ते। तस्य सम्पूर्णे, महापापविनाशेन, जनाः स्वर्गं प्राप्नुवन्ति। चन्द्रव्रतस्य उत्पत्तिः विधिः च समापनं च तथा वर्णितम्। तत्र अमृतसागरः तस्य पुण्यस्थलस्य महात्म्यं साक्षात्कर्तुं आगतः। यथाक्रमं यथाविधि च, तत्र नानाविचित्राणि घटनानि सन्ति। तस्य कृपया, स्वनामप्रमुख्येन, वासुदेवस्य प्रसादेन, तद् स्थलम् अद्भुतं जातम्। सदा सर्वजीवानां मोक्षस्थानं तद्, यथा भगवतः। विविधरूपधारिणः, विष्णुलोककामनया सदा, अन्यत्र धर्मः न लभ्यते यथा तत्र। सर्वकामानां पूर्तिः सदा जीवेषु जायते—विशेषतः दानेन, ब्राह्मणपूजया, दम्पत्योः च। सर्वयज्ञस्नानादपि श्रेष्ठं फलम् तत्र लभ्यते। केवलं दर्शनात् तत्र सर्वपुण्यं जीवेषु उत्पद्यते। तत्र समापनकर्म ब्राह्मणैः नेतृभिः जनैः कर्तव्यम्। द्विवर्षार्धस्य अतीते, पक्षयोः द्विदिनेषु, अथवा त्र्यशीत्यधिकत्रयचत्वारिंशद्वर्षचतुर्मासपर्यन्ते, समापनकर्म यथायोग्यं तेन कर्तव्यम्।