एतेन महात्म्येन युक्ताः पापनाशं प्राप्नुवन्ति। तदनन्तरं ते सदाशिवस्य अनुग्रहम् तथा अरुणाचलस्य रक्तशैलस्य दर्शनम् लभन्ति। एवं शिवस्य आज्ञया देवी कैलासशिखरात् आगता। पृथिव्यां अन्यानि देवस्थानानि सन्ति, तथापि अत्र सदाशिवः एव अरुणाचलरूपेण विराजते। एषः तेजस्वी लिङ्गः सर्वैः देवैः पूजितः। अरुणाचलनाथस्य प्रभया सर्वाणि पापानि क्षालयन्ति। प्रदक्षिणाभिः, नमस्कारैः, तपोभिः, व्रतैः च—एतैः शिवः न तावत् तपोयोगदानैः तुष्टः भवति। नित्यवेदाः सह इतिहासैः स्वर्गे स्थिताः। तस्य महिमा न मया न च शार्ङ्गधारिणा पूर्णतः ज्ञायते। देवाः हरिप्रमुखाः, कल्पारम्भे कामद्रुमाः च—ते सर्वे तस्य महिमानं न जानन्ति। तस्य काले दोषः नास्ति, न च व्याधीनां उद्भवः। इदं सर्वं ते कथितम्, यद् शम्भोः पादाश्रयः अस्ति। द्विवेदपात्रयोः तपःफलरसपानात् सनकः ऋषिः तत् प्राप्तवान्। अरुणाचलमहात्मनः द्वितीयभागे, नैमिषारण्ये स्थिताः ऋषयः सूतं अपृच्छन्—"हे सूत, सर्वेषां तीर्थानां मध्ये श्रेष्ठं शैवस्थानं किम्?" सूतः उवाच—"सर्वे शृणुत, यद् पूर्वं नन्दीश्वरमुखात् श्रुतम्।" नन्दीश्वरः माध्येश्वरमहात्म्यं उक्तवान्। "तथापि, देवाधिदेव, करुणासिन्धो, पुनः कथय।" त्रीषु लोकेषु तव किञ्चिद् अज्ञातं नास्ति। स्वर्गमोक्षयोः मध्ये, पृथिवी जनानां श्रेष्ठा। त्रिविधं फलम् पूर्वं उक्तम्। पुण्ये क्षीणे, पूर्वे द्वे सामान्यतः क्षीयते। किन्तु सा प्राप्तिः, यथा उक्तं, शुद्धज्ञानात् एव लभ्यते। कस्य स्थले, कस्य स्थिते, सा विद्या उत्पद्यते, न शास्त्राध्ययनादिना? देहिनां मध्ये, अन्ये ज्ञानयोगकर्माभ्यासे निर्भरन्ति। तस्य स्थलस्य महात्म्येन, अल्पप्रयत्नेन अपि देहिनः—भस्मरुद्राक्षधारणेन, वा शिवस्मरणेन अपि एकवारम्—अत्र अवसन् अपि अज्ञानतः, मिश्रजातिजातानां, पशुयोनि-प्रविष्टानां च—सर्वेषां मोक्षः लभ्यते। एवं उक्त्वा मृकण्डुसुतः अन्यैः महर्षिभिः सह स्थितः। नन्दिकेश्वरः उवाच—"हे मुने, त्वया महेश्वरभक्तानां श्रेष्ठं स्थानं पृष्टम्। तद् देवेन कर्मानुसारं स्थापितम्। त्वया तेषां महद् हितं साधितम्। अल्पकर्मणा, ज्ञानतः अपि, पुनः पुनः ते प्राप्त्यन्ते। विरक्तः कथं गर्भसंयोगं न वर्जयेत्? पूर्वं मया प्रदेशाः यथावसरं वर्णिताः। केचित् गङ्गातटे, केचित् सरस्वतीतीरे। केचित् नर्मदातटे, अन्ये गोदावर्याः तटे। केचित् समुद्रसमीपे, अन्ये द्वीपेषु, केचित् सरस्वतीसमीपे स्थिताः।" एवं श्रुत्वा, ऋषयः महात्म्यं, शिवस्थानस्य, अरुणाचलस्य, तथा तस्य उपासना, पुण्यफलप्राप्तिः च, श्रद्धया, ज्ञानया, तथा भक्त्या तत्र मोक्षलाभः इति अनुभवन्।