सर्वं एतत् त्वया सम्यक् विस्तारतः यथार्थतः अद्यैव ज्ञातम् अस्ति। सर्वाणि इतिहासानि, सर्वाणि रहस्यानि च तत्त्वेन ज्ञातानि तव। तस्माद् अहम् तं नमस्कृत्य तव पुरतः एतत् महात्म्यम् उद्घोषयिष्यामि। स तु विद्वान्, विशालबुद्धिः, वेदवेदाङ्गविद्, शान्तः, संयतिन्द्रियः, शुद्धः, विस्तीर्णतेजाः, तस्मै श्रीव्यासाय अनन्तविभवाय ॐ नमः। सर्वे ऋषयः, शिष्यान् सहिताः, एकाग्रचित्ताः, शृण्वन्तु। यत् स्कन्देन आगस्त्याय उक्तम्, तत् नारदः श्रुतवान्। एतत् कृष्णद्वैपायनात् मया प्राप्तम्, हे तपस्विनः। परमात्मने, पद्मनयनाय रामाय नमः। साऽयोध्या परमाऽपवित्रा, दुष्टैः दुर्लभा नगरी। सा सरयूतीरे स्थिताऽद्या दिव्या परमशोभना। गजाश्वरत्नसैन्यसमृद्ध्या समृद्धा सा नगरी। सर्वत्र सुव्यवस्थितविभागैः चतुर्भिः विभागैः विभाजिता। सरोवरैः सुस्पष्टपुष्पकमलशोभितैः भूषिता। वीणाभेरिमृदङ्गवाद्यनिनादैः उत्कृष्टम् प्राप्तवती, शालतालनारिकेलपिलुफलामलकैः वृक्षैः शोभिता। आम्रबिल्वाशोकाद्यैः वृक्षैः अपि भूषिता। मालतीजातिबकुलपाटलीनागचम्पकैः वृक्षैः शोभिता। निम्बजम्बीरकदलीमातुलिङ्गमहाफलैः अपि शोभिता। राजकुमारैः देवसमप्रभैः संयुक्ता। उत्तमकविभ्राह्मणैः बृहस्पतिसमैर्युक्ता। उच्छैःश्रवसमाश्वैः दिग्गजसमैः गजैः सहिताः। तस्याः तटे सूर्यवंशसम्भूताः राजानः जाताः। तस्याः तटे पुण्यतोयैः भ्रमरपक्षिणां गीतैः शोभिता। धर्मसारयुक्ता, उत्तमतोयप्रवाहा। तस्याः दक्षिणपादतः जाह्नवी हरिनदी उत्पन्ना। तस्मात्, एते द्वे नदी देवैः पूजिते, परमपावने। ततः कुम्भसम्भवः ऋषिः आगस्त्यः आयोध्यां आगच्छत्। तत्र आगत्य, सः तीर्थयात्रां क्रमशः अकरोत्। सर्वदेवान् विधिवत् पूजितवान्। स्वकार्यम् सम्पाद्य, पुण्यस्थलमहात्म्यदर्शनात् हृष्टः अभवत्। तत्र त्रिरात्रम् स्थित्वा, तीर्थयात्रां विधिपूर्वकं अकरोत्। तं आगन्तारं, शोभनं, पूर्णहर्षं दृष्ट्वा, तव अन्तः परमसुखस्य प्रवाहः उदभवत्। हे ब्रह्मन्, किमर्थम् एषः हर्षप्रवाहः तव उत्पन्नः? कथय। आगस्त्यः उवाच—हे श्रेष्ठऋषे, एषा महती अद्भुतविचित्रा घटना। तस्मात् अद्यैव मम अन्तः हर्षप्रवाहः उत्पन्नः। आयोध्यानगर्याः परममहात्म्यं, बहुविधगुणसम्पत्तिः। तीर्थयात्रायाः क्रमः कः? पुण्यस्थलानि के? विधिः कः? सर्वं विस्तरेण कथय, श्रेष्ठवक्ता। तव प्रश्नात् आयोध्यायाः महिमा प्रकाश्यते। अक्षरम् ‘अ’ ब्रह्मा उच्यते, अक्षरम् ‘य’ विष्णुः इति कथ्यते।