शम्भुना प्रेषिताः सर्वे देवाः सुरेश्वराः तां कन्यां परिवव्रुः। दिशां पालकानां प्रियाभिः सहिताः सर्वे, पर्वतकन्या तत्र स्थितवती। सा, स्वयम् एव गिरिशस्य रूपमधारयन्ती, शीतलतां संजनयन्तीव दृष्टा। तस्याः कठोरस्य तपसः पुण्यं प्रकाशयन्तीव सा तत्र स्थितवती। या पूर्वं क्रीडायाम् आसक्ताभूत्, सा इदानीं तपसा संयोगमुपगता। उभयोः शीतलतां कथमावहामि इति चिन्तयन्ती, सा जलमध्ये स्थितवती। स्वस्य श्रेष्ठतां लोके प्रकाशयितुम् इच्छन्ती, सा स्वयम् एव तत्र स्थितवती। तं तपः प्राप्तवती, तस्य शमाय तत्र स्थितवतीव दृष्टा। पवित्रतीर्थतोयैः शुद्धैः लिङ्गं प्रक्षालयन्तीव सा बभूव। पिङ्गगिरिनाथस्य तुष्टये, यस्य स्तनौ न पीतौ, सा तत्र स्थितवती। मेघैः विद्युत्भिश्चाधस्तात् संस्थितैः, चामरं वहन्तीव सा बभूव। सिद्धैः, चारणैः, गन्धर्वैः, विद्याधरैश्च सा भूषिता। अष्टापदमार्गवदाकृतिः सा, अष्टदिक्पालकैः पूजिता। अष्टधा भक्त्या अष्टधा च ज्ञानसम्पन्नैः सा युक्ता। सुवर्णरजतशालामाल्यैः सा शोभिता। वीणाभिः वंशीभिः तालैः च हस्ततालैश्च सा प्रमोदिता। दिव्यवृषध्वजपूज्या, सर्वेषां समदृष्टिदायिनी, सा दिवसे दिवसे पूज्यते। सा सर्वदा दिनरात्रयोः प्रकाशनवद् बभूव। तदा सह देवगणैः सहस्राक्ष इन्द्रः अपि तत्र आगतः। दिव्यगङ्गया सिक्तः शीतलः वातः प्रववौ। सुवर्णशिखरैः अलङ्कृतपर्वतशिखराणि कम्पमानानि वनानि च विचलितानि। वसन्तप्रमुखाः सर्वाः ऋतवः प्रमुदिताः आगच्छन्। नानारूपधारिणः भूतगणाः, सिद्धाः, श्रेष्ठर्षयश्च समागताः। कर्पूरकुङ्कुमचूर्णगन्धेन वातः सुरभितः अभवत्। ततः मृदङ्गकरतलझल्लरीपटहदुन्दुभीनां शब्दैः आकाशः निनादितः। दिव्याः स्त्रियः निरन्तरं नृत्यम् अकरोत्, तुम्बुरुवाद्यगीतैः सहिताः। तदा करुणासिन्धुः शिवः, लज्जावनता तां कन्यां समीपमागच्छत्। स्वया प्रियया सहितः, देवर्षिसमूहैः परिवृतः, सः शोभमानः तत्र आगतः। तदा सुरराजेन पुण्यवातगन्धयुक्तानि वस्त्राणि समर्पितानि, शिवः तानि स्वीकृत्य, हारैः चन्दनरजसा च भूषितः, शुभ्रवस्त्रधारी, तया सह समीपमुपागच्छत्। सा स्त्री, उन्नतगूढगर्भनवस्तनयुता, शुभगन्धवती, तत्र शोभाम् अवहत्। शतविधैः क्रीडाभिः चिह्निता, किन्तु प्रियविरहदुःखेन कृशा सा अभवत्। उत्सुकता युक्ता सा, त्रैलोक्यरक्षार्थं पुरारये नमस्कृत्य स्थितवती। तदा सा पर्वतनन्दिनी, शम्भुं प्रति अविच्छिन्नसंयोगं याचितवती। सापि लोकहिताय एषा प्रार्थना निवेदिता। "एष ते रूपं, दृष्टिसुखं, न परित्याज्यम्; एष सुन्दररूपं जगत्सौभाग्यप्रदं। सर्वैः सदा द्रष्टव्यं, दिव्यगन्धयुक्तं भवतु। जयस्व भगवन्, भीषणाश्चर्यरूपधारी। रत्नाभरणभूषितः, स्वेच्छया विचर महेश्वर। देवाधिपः अत्र नृत्यगीतवाद्यैः सेव्यमानः अस्तु," इति सा प्रार्थयत्।