त्रिशूलस्य शल्येन विदारिताङ्गस्य तस्य राक्षसस्य रक्तप्रवाहाः प्रबलं निर्गच्छन्ति स्म। ततः सा देवी तीक्ष्णखड्गेन तस्य शिरः समुत्पाट्य छित्तवती। दुर्गा देवी सिद्धैः, गन्धर्वैः, महर्षिभिः च स्तूयमाना बभूव; देवानां पतिः कृताञ्जलिः साष्टाङ्गं प्रणम्य तां देवīm स्तुतवान्। सः उवाच—"हे अम्बिके! यः त्वां भक्त्या पूजयति, तस्य श्रद्धा, भक्तिः, शक्तिः च त्वमेव। त्वं विश्वरूपिणी, अनेकनाम्नी, नानाविभागेन कीर्त्यसे। त्वं रिपून् विजित्य, संहारं कृत्वा, शुभे, ज्ञेयासि, प्रकाश्यसे च। अस्य शिरः छिन्नमपि, जीवन्निव दृश्यते। त्वदीयं रूपं, विजितरिपु, अस्माकं समीपे सदा तिष्ठतु।" "त्रिशूलघण्टाङ्कुशकवचकपालवज्राद्यायुधैः त्वमेव माता, एतेषु सम्पूर्णा, सर्वान् शत्रून् नाशयसि। त्वया पराजिताः शत्रवः, विविधायुधधारिणः अपि, त्वदनुग्रहविहीनाः क्षणेन शक्तिविहीनाः भवन्ति। त्रैलोक्याधिपत्यं प्राप्य, सः कीर्त्या भूषितः प्रकाशते। युद्धे विजयीभ्यः शत्रुभयम् नास्ति। सः सदा देवैः, गणैः च, कामाभिलाषितार्थसिद्धये पूज्यते। सः स्वगणैः सह सर्वत्र सर्वदा सम्माननीयः।" "त्वत्समक्षं भक्त्या, सदा तव भक्तैः पूज्यते सः।" इति स्तुत्वा, वरदायिनी देवी "एवं भवतु" इति उक्त्वा स्वर्गं प्रति जगाम। सा मातृगणैः सह तत्र स्थले रक्षणाय नियुक्ता बभूव। ततः सा देवी खड्गच्छिन्नं महिषस्य विकृतं शिरः अपश्यत्। सखीभिः सह कन्या तस्य ग्रीवां निरीक्ष्य, गौर्याः शीघ्रं ग्रीवस्थं लिङ्गचिह्नं गृहीतम्। पुनः तत् चिह्नं तस्याः हस्ते स्वयमेव संलग्नम् अभवत्। देवी विस्मयवशात् चिन्तयामास—"किमेतत्?" इति। सा अवगच्छत्—"एषः शिवभक्तः"—इति, शोकसमन्विता अभवत्। न विचार्य, शिवभक्तस्य संहारः आरब्धः मया। कन्या समीपमागत्य उवाच—"मया प्रमादतः कर्म कृतम्। श्रद्धया धर्मरूपेण किञ्चिदधर्मः कृतः। अज्ञानात् शिवभक्तं महिषासुरं पीडितवती। गुरोः प्रसादेन सुलभः सः शतविघ्नैः बाधितः। विशेषतः, लिङ्गधारिणः शिवः अतीव पूजयति। येऽपूर्वं पराजिताः, ते लिङ्गत्यागेन शम्भुना नाशिताः।" "शिवभक्तघातेन जातं पापं कथं निवर्तयामि? यावत् शम्भुः तुष्टो न भवति, तीर्थयात्रां करिष्यामि। पुण्यतीर्थेषु स्नानैः पापक्षयः मम भविष्यति।" इति। एवं तस्याः भयाकुलायाः वचः श्रुत्वा, शिवधर्मवित् ताम् उवाच—"हे पार्वती! सूक्ष्मधर्मज्ञानिनः दुर्लभाः। शास्त्रेषु अष्टाविंशति कोटयः, पञ्चविधेन निरूपिताः। तेषु, महर्षयः अपि, भक्त्या एव तान् प्राप्नुवन्ति। पञ्च एते महाव्रतानि, शिवमार्गस्य मूलानि सन्ति।