उत्तरायणसंयोगकाले सा सर्वान् देवतान् समाश्वासयिष्यति। तत्र सर्वैः दिव्यैः वंशैः सह महासमवायः भविष्यति। तत्र सर्वजन्यपापसमूहस्य प्रायश्चित्तं तैः प्राप्यते। ततः मम रूपं सम्यगुपास्य, मनुष्याः स्वार्थसिद्धिं लभन्ते। अहं स्वयमेव तेषां पुरतः गत्वा शत्रून् विजेष्यामि। तेषां प्रत्येकस्य स्थिरराज्यं शत्रुविजयश्च भविष्यति। मम प्रदक्षिणा कदापि यानेन न कर्तव्या इति निश्चितम्। एकदा धर्मकेतुरिति राजा यमलोकात् आगतः। तत्क्षणमेव अश्वः जातः, गणनाथः देवैः पूजितः। तं वाहनं पुनः दृष्ट्वा, गणनाथस्वरूपवत्, तदा प्रभृति शक्रमुख्या देवाः विष्णुना सह तत्र समागताः। कोऽपि सिद्धः, तपःक्षये स्वर्गात् पतितः, तत्र दृश्यते। मम पादव्रणात् रक्तं स्रवन् सृष्टिकर्तारं प्रदक्षिणं कृतवती। महती प्रदक्षिणापथः शिलाखण्डैः आहतः। चिन्तामणिगिरिशिखरेषु कल्पवृक्षवाटिकासु तद्वर्तते। येन, यथाशक्ति श्रद्धां दर्शयन्, जनः पूर्णतां लभते। यत् परमेश्वरः पूर्वं दयया मम उक्तवान्, तत् स्मरणीयम्। केचित् स्थलेषु शतजालानि विनिर्माय मम कृते ऊर्णनाभः दृश्यते। अपरे स्थलेषु तृषार्तः गजः मधु स्रावयति। केचिद् कृमयः पापरहिताः मम पार्श्वे सर्पन्ति। यः दीपस्य शिखां क्षणमात्रं अपि अविच्छिन्नां धारयति, स पुण्यवान्। शाखायां समीपे हरितः पक्षी आगत्य निवसति। गावः स्मृतवत्साः निर्गतवारिप्रवाहैः सिञ्च्यन्ते। काकः हविग्रहणलुब्धः पक्षवातेन प्रेरितः दृश्यते। मम गुहायां मूषकः मणिगुच्छान् आकर्षति। ऋषयः देवाश्च छायाद्रुमरूपं गृहीतुं इच्छन्ति। शिखरं, शृङ्गं, सभां, मण्डपं, सरः च—एतानि सर्वाणि तत्र सन्ति। मम अग्निलिङ्गं मर्त्यैः सदा दुर्लभम्। दृष्ट्या, स्पर्शेन, ध्याननिश्चयेन च, सर्वं जगत् मम स्वरूपमभवत्। सर्वलोकजननी अनपायिनी यौवनस्थितिं प्राप्तवती। क्षणमात्रेण, तस्य पुरतः, जीवन्तः प्राणी इह स्थिताः। स अनन्तगुणाधारः, यच्छ्रेयः कामयते तस्मै ददाति। तव कामः प्राप्तः, हे पुण्ये, पुनः शम्भौ शरणं प्राप्स्यसि। न केवलं तपसा तव इच्छाफलप्राप्तिः, अपि तु देवाः अपि अन्यकारणं शङ्कमानाः तपः कुर्वन्ति। वयं च अपि त्वया सह व्रतं पालयन्तः तिष्ठामः। एवं मुनिवचनं श्रुत्वा, अर्थपूर्णं, सा तुष्टा अभवत्। किं अन्यत् तपः कर्तव्यम्, यदा तव साक्षात्कृतिः प्राप्ता? अहो, भूमेः चमत्कारः—येन स्वर्गादपि श्रेष्ठानि दृश्यन्ते। शिवानुग्रहेण मम कामः सिद्धः, आत्मस्थानं च प्रकाशितम्।