सर्वत्र भूतपूर्णे विश्वे सर्वे ग्रहपतित्वं प्राप्तवन्तः। ततः, सूर्यमण्डलं भेद्य, सः मुक्तः शिवनगरं गच्छति। तत्र, जरामृत्युविनिर्मुक्तः सः पृथिव्यां अनुग्रहशीलः भवति। ऋणमुक्तिः सम्पूर्णं लब्ध्वा, सर्वेषां निश्चयेन अधिपतिर्भवति। सर्वज्ञत्वं प्राप्त्वा, वाक्पतित्वं गच्छति। शोनपर्वतं दक्षिणतो प्रदक्षिणं कृत्वा, सः लोकगुरुः भवति। महद् ऐश्वर्यं लब्ध्वा, विष्णोः धामं प्राप्नोति। ग्रहदोषैः विमुक्तः, सः विश्वविजयी भवति। ये मम प्रदक्षिणं कुर्वन्ति, तेषां पुण्यानि शीघ्रं समुत्पद्यन्ते। तेषां कर्माणि इच्छितफलदायकानि भवन्ति। तेषां शुभानि नित्यं समुत्पद्यन्ते। 'क्षि' इति अक्षरेण कर्म क्षयः, 'ण' इति अक्षरेण मोक्षः लभ्यते। मम प्रदक्षिणं कृत्वा, सर्वपापैः विमुक्ताः भवन्ति। क्षणेन, हे पुण्यशालिन्, त्रैलोक्यस्य प्रदक्षिणं पश्यामि। यः मम प्रदक्षिणं कृतवान्, पूर्वं तेन राज्ये स्थिरता प्राप्ता। उत्तरायणसंधौ, अहं स्वप्रदक्षिणं करोमि। त्रैलोक्यहिताय, प्रदक्षिणं करिष्यामि। प्रदक्षिणं कृत्वा, निष्पापः पुनः मम समीपं आगच्छति। गौरी सायंकाले मम प्रदक्षिणं विधास्यति। एवं, देवी ज्योतिरलिङ्गं दृष्ट्वा प्रार्थनया। सा उत्तरायणसंधौ सर्वदेवान् आश्वासयिष्यति। तत्र सर्वदैवतवंशानां समागमः भविष्यति। तत्र, सर्वजन्मसमुत्थपापसमूहस्य प्रायश्चित्तं लभ्यते। ततः, मम रूपं पूज्य, मानवाः स्वाभिलषितं सम्पूर्णतां यान्ति। अहं स्वयम् तेषां पुरतः गत्वा, तेषां शत्रून् जयिष्यामि। तेषां प्रत्येकस्य स्थिरराज्यं शत्रुविजयः च भविष्यति। मम प्रदक्षिणं वाहनस्य माध्यमेन कदापि न कर्तव्यम्। एकदा, धर्मकेतु राजा यमलोकात् आगच्छत्। तत्र, क्षणेन अश्वः जातः, गणनाथः देवैः पूजितः। पुनः तं वाहनं गणनाथस्वरूपधारिणं दृष्ट्वा। तस्मात् कालात्, शक्रेण नेतृत्वे, विष्णुसहितैः देवैः। कश्चित् सिद्धः, तपःक्षये स्वर्गात् पतितः। मम विखिन्नपादरक्तं मम स्रष्टारम् प्रदक्षिणं कृतम्। महान् प्रदक्षिणपथः शिलाखण्डैः आहतः। चिन्तामणिपर्वतशिखरेषु, कल्पवृक्षवनान्तरे। यत्र, यः यथाशक्ति श्रद्धया पूजयति, तत्र तस्य कामाः सम्पूर्णाः भवन्ति। यद् परमेश्वरः पूर्वं मम प्रति दयया उक्तवान्। यत्र किञ्चिद् स्थले, जालानि जालयन् जालकः मम कृते दृश्यते। किञ्चिद् स्थले, तृषार्तः गजः मधु विसृजति। किञ्चिद् स्थले, कृमयः मम समीपे पापमुक्ताः सन्ति।