देवालयस्य संरक्षणाय लक्ष्मीप्रमुखाः देव्यः सम्यक् प्रतिष्ठिताः। क्षेत्रपालः सर्वविवृतिवेष्टितः पूजनीयः स्यात्। काली चान्याश्च बह्व्यो देवताः संस्काररक्षिण्यः तत्र संस्थापनीयाः। शिवदेवताभक्तायाः दिव्यकन्याः निर्मीयन्तां, या रम्यगत्यः शुचयः सदा कामदाः च स्युः। दिव्यसेवार्थं शुद्धचित्ताः शुभाङ्गनाः सदा सन्तु। शैवाचारस्य संस्थापनाय, ताः सर्वाः आदौ मम पूजायां नियोज्याः स्युः। शौल्बिकाः च चतुर्विधशास्त्रविशारदाः नियोज्याः। चतुर्दिक्षु तीर्थवासिनां कृते चत्वारि मठानि स्थापनीयानि। तेषु मम श्रेष्ठाः ऋषयः वसन्तु, शिवपूजारक्षणे निरताः। अन्ये च, पात्राः कपालिकादयः, तद् पूजनं सदा पालयन्तु। नृपस्थानं च आदेशेन रक्षितव्यं, निर्बाधं, दुष्प्रवेश्यं स्यात्। अत्र शिवस्य भक्ताः निश्चितानि कर्माणि समाचरन्तु। यत् कर्म अक्षयफलदं, तद् शिवदासैः संरक्षितव्यं। अहं च तेषां मनःप्रसादकरं सर्वं साधयिष्यामि। शास्त्रविहितं यद् पूजनं, तत् मानवैः स्थाप्यं सम्यक् आचरितव्यम्। मम दासैः यत् निश्चितं कर्म, तत् मम प्रियं, तदेव कर्तव्यम्। हे मुने, लोकरक्षार्थं विविधानि पूजारूपाणि स्थाप्य, अत्र सहस्रशः यज्ञाः क्रियन्ताम्। ये च मम सन्निधौ अखण्डदीपं ददति—जलजैः, तरुगदैः, पुष्पैः, लतान्निसृष्टैः च—अहं स्वयमेव तेषां पुरतः गत्वा शत्रून् जयिष्यामि। एतेषां सर्वेषां दिव्यानां मूलानां विकासितानां च उत्पत्तयः मां तुष्यन्ति। शिवभक्ताः सम्पूर्णाः सन्तः निश्चितं सिध्यन्ति, नात्र संशयः। एवं शम्भोर्मुखोद्गतान् वचनानि श्रुत्वा, तस्य पापानि व्यपगतानि। ततो मुनिः विशेषतः तद् देवैः पूजितं स्थानं श्रोतुम् इच्छति। पृथिव्यां अल्पपुण्यैः कामदायकानि दुरलभानि सदा। सः शोनाद्रिनाथः, अरुणाद्रिनाथः, देवाधिपः, जनप्रियः। सः अमृतेशः, न परित्यजति, स्त्रीपुरुषरूपदः। सः वाक्पदाधिपः, शिवः, कृपानिधिः, कस्तूरिपतिः। ज्ञानसम्बन्धीश्वरः, सुन्दरः, हलाहलधरः। उत्तुङ्गत्रिशूलधारी, नृत्यन्, दीप्तमान्, नर्तकाधिपः। सः विश्वेश्वरः, महादेवः, त्रिनेत्रः, त्रिपुरान्तकः। यौवनस्वरूपः, क्षमामूर्ति, धर्मरक्षकः, वृषध्वजः। कामान्तकः, अन्धकद्विषः, सिद्धराजः, दिगम्बरः। श्रीपतिः, शङ्करः, स्रष्टा, सर्वविद्येशः, निष्पापः। अरुणः, बहुरूपः, विरूपाक्षः, अव्ययस्वरूपः। सत्-चित्-आनन्दस्वरूपः, सर्वात्मा, प्राणधारकः। ज्ञानदाता, मोक्षदः, भक्तकामदः। त्रिशूलधारी, पशुपतिः, शम्भुः, स्वयम्भूः, गिरिशः, कृपानिधिः। इति संक्षेपेण शम्भोः माहात्म्यं, तस्य स्थानस्य च महिमानं, मुनिना श्रद्धया श्रोतुं समुपस्थितम्।