ततः देवः आगतम् विश्वकर्माणम् आज्ञापयामास। तेनोक्तम् – “मम कृते दिव्यं देवालयं निर्मातुम्, यः महतीभिः रत्नैः प्रकाशमानः भवेत्।” ततः श्रीशिवः पूजारूपं विधिं नानाम्नाभिः उक्तवान्। तस्मात् तस्य पूजार्थं उत्पन्नान् परिचारकान् अपि शृणु। यो पृथिव्यां सर्वलोकहिताय प्रसिद्धः अस्ति, तं अरुणाद्रिश्वरं नित्यं पूजनीयम्। अपीतकुचा नाम सा, तस्य स्थले महत्त्वं धारयति। उत्सवस्य निमित्तं महादेवः रमणीयपुत्रैः परिवृतः पूजनीयः। सः नित्यं मृगं परशुं च धारयन्, प्रशान्तवदनः। लोकानाम् अभयप्रदः, निर्बाधतेजसा संयुक्तः। सा सर्वाभरणभूषिता, प्रेमभावं वर्धयति। मदोत्कटगजं विविधैः भोज्यपदार्थैः प्रमुदितं करोति। उत्सवस्य निमित्तं परमशक्तिः समीपस्थितः पूजनीयः। उत्सवे अमृतेश्वरः साक्षात् पूजनीयः। द्वारे नन्दी महाकालश्च सूर्यसमप्रभौ पुरतः स्थितौ। दक्षिणे मातरः विघ्ननाशकैः सह पूजनीयाः। ईशानकोणे शूलधारिणं स्कन्दं पूजयेत्। मम देवालयं पूज्य दक्षिणामूर्तिं दक्षिणे सम्मानयेत्। उत्तरदिशि ब्रह्मस्वरूपः, पूर्वे मृगसहितः पूजनीयः। अपीतकुचा सर्वशक्तिसंपन्ना। देवालयरक्षणाय श्रीसम्पदाधिष्ठायिन्यः देव्या नियुक्ताः। क्षेत्रपालः सर्वपार्श्वैः परिवृतः पूज्यः। काली चान्याः विधिरक्षकाः देवताः पूजनीयाः। शिवपूजार्थं दिव्याः कन्याः, शिवदेवताभक्त्युक्ताः, सृज्यन्ताम्। मनोहरगमनाः नित्यशुद्धाः कामप्रदाः। दिव्यसेवाप्राप्त्यर्थम् शुभाः शुद्धचित्ताः नियुक्ताः। शैवाचारप्रतिष्ठाय पूजायाः पूर्वं पूजनीयाः शिक्षिताः। शौल्बिकाः च, चतुर्वेदविद्यायुक्ताः, नियुक्तव्याः। चतुर्दिक् तीर्थवासिनां चतुर्मठाः स्थापनीयाः। तेषु मम श्रेष्ठर्षयः शिवपूजारक्षणाय निवसन्तु। अन्ये कपालिकादयः योग्याः नित्यं तद् रक्षणं कुर्वन्तु। एष राजा-स्थलः सर्वथा रक्षितव्यः, निर्बाधः, अविचलः आज्ञया। अत्र भक्ताः शिवस्य निश्चितकार्याणि साधयन्तु। यत् अक्षयफलप्रदं, शिवसेवकैर् रक्षितव्यम्। तेषां मनःप्रियम् सर्वं साधयिष्यामि। शास्त्रविधिना इयं पूजा मानवैः स्थापिता, कर्तव्या। मम सेवकैः निश्चितं कर्म यद्, तत् मम प्रियं कर्तव्यम्। विविधपूजारूपाणि लोकरक्षणाय स्थाप्य, हे मुने, अत्र विविधयज्ञाः सहस्रशः कर्तव्याः। ये मम सन्निधौ अखण्डदीपं ददति...