यदा लघुतमः अपि दया-पात्रं भवति, तदा नूनं महत्त्वं लभते। तत्र, भगवन्, महादेव, सर्वलोकातीत कृपया प्रसन्नो भव। एवं विनयेन याचना कृत्वा, पुनः पुनः नमन्तः, तत्र विष्णुः नूतनमेघ-निनाद-सदृशेन स्वर्येन उवाच—त्रैलोक्यनाथाय जयः, गङ्गाधराय जयः। शम्भो, तव अनन्ता, निष्कपट दया सदा वर्धते। त्वं सर्वविद्यां रक्षसि, ऐश्वर्यं च वितरति। शतशः रूपैः, नूतनैः स्तवैः अपि, तव एकस्य अंशस्य पूर्णं स्तवनं न शक्यते। त्वमेव आत्मनं यथार्थं जानासि, अथवा तव कृपया अन्यः अपि तव स्वरूपं वेदितुं शक्नोति। देवाः अपि नु तव अंशात् उत्पन्नाः। यथा अग्नेः विभागाः देश-काल-क्रिया-योगात् उत्पद्यन्ते, तथा त्वदीयः विभवः सर्वत्र प्रसृतः। दयालु-भगवन्, शंकर, तव रूपं दर्शय। एवं श्रद्धया भक्त्या च नमन्तः, प्रभुः तस्मात् तेजो-स्तम्भात् प्रकटितः, शशाङ्क-शेखरः शोभमानः। सः कराभ्याम् परशुं मृगश्च धारयन्, अभयम् विश्रामं च ददाति। अहं तव भक्त्या तुष्टः, यत् युवाम् मनः मयि एकीकृतवन्तौ। तव इच्छानां पूर्त्यर्थं अहं अत्र प्रकटितः। प्रभोः वचनं श्रुत्वा, तौ हर्षितौ, कृताञ्जलिः प्रणम्य। मन्त्रैः, अहं बाल्यः अपि, त्रैलोक्यस्य स्रष्टा अस्मि। अनादि-रूपाय, वरदाय, प्रणामं करोमि। तव तेजसा, आकाशः अपि पूर्णः। सिद्धाः, चारणाः, गन्धर्वाः, देवाः, महर्षयः च सर्वे तव तेजोभिः तप्ताः। तव तेजः अरुणाचल-नाम्नि संगृहीतम्। एतद्रूपं प्रकाशमयं अरुणाचल-रूपं प्रसिद्धम्। सर्वलोकाः, सिद्धाः, महर्षयः च तव सेवा कुर्वन्ति। दिव्य-वृक्षाणि कल्पकादयः दिव्य-वाटिकासु उत्पन्नानि। सर्वे दिव्य-औषधयः, सिंहादयः पशु-जातयः च, द्वयोरपि मार्गयोः अविभक्त-गमनं युक्ताः। दिव्य-नादैः, दुन्दुभी-शङ्ख-स्वनैः, पुष्प-वर्षैः च शोभा वर्धिता। अमृतत्वं, सिद्धिः, रसायन-प्राप्तिः, आनन्दः, ऐश्वर्यं, नियंत्रणम्, सौभाग्यं, काल-माया च, सर्वे तव प्रसादात् लभ्यन्ते। सर्वाङ्ग-प्रदानं, रोग-नाशनं च कृत्वा, शिवः, अरुणाचल-नाथः, वरदानं दत्तवान्। शोनाचल-नाथ, दया-पूर्ण, प्रसन्नो भव। यदा यदा अहं तव शरणं गच्छामि, लोक-रक्षण-कुशलः त्वं मां पालयसि। तव अद्भुतं महद्रूपं अल्प-पुण्यैः पूजितुम् अशक्यं। प्रदक्षिणैः, नमस्कारैः, नृत्यैः, गीतैः, पूजाभिः च, उपवासैः, व्रतैः, यज्ञैः, होमैः, पूजया च, तथा शास्त्र-विधिना उद्यान-पवित्र-वापी-स्थापनैः, तव आराधनं क्रियते।