ਇਤਿ ਭृਂਗਿਰਿਟਿਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯੋ ਯੋਗਬਲੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵਾਮੋਰੁ ਨਖਦਂਤਾਸ੍ਥਿਨਾਸਿਕਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਖ, ਦੰਦ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਨੱਕ ਹੋ ਗਏ।
ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤ੍ਤ ਆਜਗਾਮ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਕ੍ਰੂਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕृਤਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੁਮਤਿਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਠੋਰ ਮਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਗਣੋ ਭृਂਗਿਰਿਟਿਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਗਣ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕੀਤਾ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਕਰਦ੍ਵੀਪਂ ਤਪਸੇ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ ਦਗ੍ਧੀਭੂਤਂ ਚ ਤਪਸਾ ਜਗਦ੍ਵੈ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਤੁ
ਉਹ ਪੁਸ਼ਕਰ ਟਾਪੂ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਦੀ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਜਲ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਹ 5.2.39.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਦਿਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ।
ਉਪਗਮ੍ਯ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਤੋ ਮਯਾ
ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਂ ਜਾਤਮੇਵਂ ਸ੍ਥਿਤੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਤੇਰੇ ਹਾਲਤ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪੁਤ੍ਰ ਸਾ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਵਰਂ ਚ ਤੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਪੁੱਤਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਮੰਗੋ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵੇਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ, ਮੰਗੀ ਗਈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪੁਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਚਲੋ।'
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਕੈਲਾਸਂ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਭਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਤੂੰ ਫਿਰ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚੇਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕृਤਘ੍ਨਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਯੇ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਕਾਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਤੇऽਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗ ਭੁਜੋ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਨਾਸਤਿਕ, ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੁਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੂਰਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕਂਸਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚ ਕੇਸ਼ਿਹਾ
ਕਠੋਰ ਮਨ ਲੈ ਕੇ, ਕੇਸ਼ੀਹਾ ਨੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੋष ਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣੋ ਭृਂਗਿਰਿਟਿਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਮਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਤਪਸਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣ ਤੁ ।। 5.2.39.
ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਗਣ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਠੋਰ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਥਿਤਾ ਫਣੀਂਦ੍ਰਬਦ੍ਧਜੂਟਾਰ੍ਦ੍ਧਮਰ੍ਦ੍ਧਧਮਿਲ੍ਲਭੂषਿਤਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਲਿੰਗ ਵਿਚੋਂ ਉਠੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਜੂੜਾ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਤ੍ਰਵਲ੍ਲੀਵਿਚਿਤ੍ਰਾਰ੍ਧਮਰ੍ਦ੍ਧਚਂਦ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਅੱਧੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਣ ਸਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤੋ ਭृਂਗਿਰਿਟਿਰ੍ਦੇਵਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਨ੍ਮਹਦਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਭ੍ਰਿੰਗਿਰਿਟੀ ਨੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਮਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ਚੈਵ ਦੇਹਮੇਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਮਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਹਨ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵ੍ਵਤਿ
ਜਦ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਰਵਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਰ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਤੇਨੋਕ੍ਤਂ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟਾਸਿ ਮਾਤਰ੍ਮਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ,'
ਅਕ੍ਰੂਰੇਸ਼੍ਵਰਨਾਮਾਯਂ ਦੇਵਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
'ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਅਕਰੂਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇ.'
ਤ੍ਵਂ ਮੂਰ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਯਨਿਚਯਾ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪੁਣ੍ਯਸੇਵਿਨਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪੁੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੋ.
ਕੁਰੁ ਪੁਣ੍ਯਤਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣਾਓ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ.
ਤਥੇਤਿ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗਿਰਾ ਮਧੁਰਯਾ ਤਦਾ 5.2.39.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ.'
ਨ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਦੁष੍ਕਰਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਕਨਕਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰਸਂਗਾਦਪਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਅਪਿ ਪਾਪਰਤਾ ਨਰਾਃ
ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਔਖਾ ਨਹੀਂ; ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਇਹ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਨਾਮ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਚ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਨਾਂ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜਾਂ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ,
ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕਾਮਮਤ੍ਰ ਹਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਉਹ ਇੱਥੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀ ਹੋਈ ਵਸਤੂ ਪਾਏਗਾ.