ਨਾਨ੍ਯੋ ਮਾਮਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਵਰਂ ਵਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਹੇਤੁਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਮਹੇਸ਼ਾਨੋ ਦਯਾਲੁਰ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪਾਪਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵੇ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਣਿਤਾ ਦੇਵਿ ਸ੍ਨੇਹਾਕ੍ਸ਼ਰਪਦੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ 5.2.36.
ਹੇ ਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦਮਾਤਃ ਕਲਾਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬਨਿਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸਕੰਦ ਮਾਤਾ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣੇ ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਰਾਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਰਦਗਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਰੁਚਿਰਸਂਤਤਿਃ
ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ।
ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਤੂੰ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਮੁਨਯੇऽਸ੍ਮੈ ਤਪਃਕ੍ਸ਼ੀਣਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਸ ਮুনি ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ,
ਮਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਵੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਪਤ੍ਤਨੇਸ਼੍ਵਰਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਟਟਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉਥੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਥੇਤਿ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ 5.2.36.
ਉਥੇ, ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਅਥ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਨਿਃਸृਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਸ਼ਰ੍ਵੋऽਹਮਿਤਿ ਜਾਨੀਹਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਰਵਾਂ ਹਾਂ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਯਮਿਚ੍ਛਸਿ ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਦਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਹृਦਯੇ ਸ ਹृष੍ਟੋ ਮੁਨਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮুনি ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲ ਪਿਆ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਮृਕਣ੍ਡੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਮ੍ਰਿਕੰਡਾ ਵਧੀਆ ਮুনি ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ, ਗਿਆਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਅਕਲ ਹੈ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਉਥੇ ਹੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਤੋषਿਤੋ ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੇ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਯੇ ਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਤੇ ਸਦਾ ਦੁਃਖਵਰ੍ਜਿਤਾਃ 5.2.36.
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਣ, ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧ ਲੋਕ, ਤੇ ਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ਮਾਂ ਸਂਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਹृਦ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਿਲੋਂ, ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਨਗੇ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਤੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ—
ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਜਾਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਰਾਜਾ ਰਿਪੁਂਜਯੋਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪੇ ਪੁਰਾਭਵਤ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਿਪੁੰਜਯਾ ਸੀ—