ਚਕਾਰ ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਉਥੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੋऽਹਂ ਤਦਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆ ਕੇ ਮਿਲਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਦੀਪਯਞ੍ਛੈਲਂ ਸ਼ੋषਯਨ੍ਸਲਿਲਾਸ਼ਯਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਜਲ ਦੇ ਸਰੋਤ ਸੁੱਕ ਗਏ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਤਥੈਵ ਚ ਅਕਾਲਪ੍ਰਲਯੋ ਦੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ।।5.2.36.
ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਏ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਥਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਹੇ ਦੇਵ, ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮੁਨਯੇ ਤਨ੍ਮृਕਣ੍ਡਾਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਮੁਨੀ ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸੁਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਪਰਮ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਅਮਰ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਮृਕਣ੍ਡੋऽਯਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਇਹ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਿ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਵਤ੍ਸਲੇ
ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਾਂ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਫਲਸ੍ਯ ਦਾਤਾ ਤਪਸਾਂ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਗੀਯਸੇ ਬੁਧੈਃ
ਤਾਂਹੂੰ ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਆਖਦੇ ਹਨ?
ਕਰੋषਿ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਕੁਲਾਕੁਲਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਮਾਮਨੁਕਮ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਵਰਂ ਵਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ।
ਹੇਤੁਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਮਹੇਸ਼ਾਨੋ ਦਯਾਲੁਰ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਃ
ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਿਆਲੂ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਪਸਾ ਕ੍ਸ਼ੀਣਪਾਪਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵੇ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਦ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰ੍ਣਿਤਾ ਦੇਵਿ ਸ੍ਨੇਹਾਕ੍ਸ਼ਰਪਦੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ 5.2.36.
ਹੇ ਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਕਂਦਮਾਤਃ ਕਲਾਪੂਰ੍ਣਚਂਦ੍ਰਬਿਮ੍ਬਨਿਭਾਨਨੇ
ਹੇ ਸਕੰਦ ਮਾਤਾ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣੇ ਚੰਨ ਦੀ ਪੂਰਨ ਰਾਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਰਦਗਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, 'ਜੋ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਤ੍ਵਂ ਮਾਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਰੁਚਿਰਸਂਤਤਿਃ
ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਧਾਰ ਹੈਂ।
ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਤੂੰ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਮੁਨਯੇऽਸ੍ਮੈ ਤਪਃਕ੍ਸ਼ੀਣਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਯ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਸ ਮুনি ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹੈ,
ਮਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਵੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣਾ ਬਚਨ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਪਤ੍ਤਨੇਸ਼੍ਵਰਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਟਟਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਉਥੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਉੱਚੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਥੇਤਿ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਤੇਰੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਪੁਤ੍ਰਦਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ 5.2.36.
ਉਥੇ, ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ,
ਅਥ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਨਿਃਸृਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਸ਼ਰ੍ਵੋऽਹਮਿਤਿ ਜਾਨੀਹਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਰਵਾਂ ਹਾਂ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਯਮਿਚ੍ਛਸਿ ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਦਦ੍ਯ ਪ੍ਰਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਹृਦਯੇ ਸ ਹृष੍ਟੋ ਮੁਨਿ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮুনি ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਿਲੋਂ ਬੋਲ ਪਿਆ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਮृਕਣ੍ਡੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਆਖਿਆ: 'ਮ੍ਰਿਕੰਡਾ ਵਧੀਆ ਮুনি ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਧਨ, ਗਿਆਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਅਕਲ ਹੈ।'
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵੱਡਾ ਤਪਸਵੀ ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।