ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਾਦਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨੇ
ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨਾ ਆਦਿ ਦਾਨ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਵਿਪੁਲਵਿਧਾਨੈਰ੍ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂ ਕਲਯਤਿ ਪਰਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਤ੍
ਬਹੁਤ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਵਰਣਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਧਾਰਮਿਕ ਤੇ ਮੂਲ ਮਹਾਤਮਤਾ, ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕਸ਼ੇਤ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਪਾਠਕਸ੍ਯਾਪਿ ਕਦਾਚਿਦੇਵ ਦਦਾਤਿ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਯਥਾਤ੍ਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਦਧਾਨੋ ਦੁਸ੍ਤਾਰਂ ਸ਼ਿਰਸਿ ਫਣਿਰਾਜਂ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਂ ਪ੍ਰਦੀਪਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਰੁਣਗਿਰਿਯੋਗੀਵਿਜਯਤੇ
ਅਰੁਣਗਿਰੀ ਦੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਪਹਿਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੁਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲਈ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਦੀ ਲੋਅ ਵਾਂਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਰੁਣਾਚਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਵੋ ਵਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਦੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸੂਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ ਸ਼੍ਰੀਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਤਦਰ੍ਥਂ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਨਕਃ ਪੁਰਾ
ਜਦੋਂ ਇਸ ਮਹਾਤਮਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਸੂਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਨਕ ਨੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।'
ਸ਼ृਣੁਤਾਵਹਿਤਾ ਯੂਯਂ ਤਦ੍ਵੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਮਲਾਸਨਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਕਮਲ-ਆਸਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਆਸੀਦਸ਼ੇषਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਭਵਤੋ ਮਮ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਆ ਗਿਆ।
ਭਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਮੇ ਸ਼ੋਧਿਤੇ ਚਿਤ੍ਤਦਰ੍ਪਣੇ
ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਾ ਦਰਪਣ ਸਾਫ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਰਾਰ੍ਥਂ ਵੇਦਵੇਦਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵਜ੍ਞਾਨਮਨਾਕੁਲਮ੍
ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਅਰਥ ਹੈ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਗਿਆਨ।
ਲਿਂਗਾਨਿ ਭੁਵਿ ਸ਼ੈਵਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚ ਕृਪਾਨਿਧੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਈ ਲਿੰਗ ਵੀ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ,
ਯਾਲ੍ਲਿਙ੍ਮਮਮਲਂ ਦਿਵ੍ਯਮਰਿਚ੍ਛੇਦਨਵੈਭਵਮ੍
ਉਹ ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤਾਈ, ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਚਾਨਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਨਾਮਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪਾਤਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਦਿਜਗਦਾਧਾਰਂ ਯਤ੍ਤੇਜਃ ਸ਼ੈਵਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੇਰਾ ਸ਼ਿਵੀ ਚਾਨਣ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ,
ਦਧ੍ਯੌ ਚ ਸੁਚਿਰਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਪਂਕਜਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਕਮਲ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਦਾ ਪੁਰਾ ਦृष੍ਟਂ ਤੇਜਃਸ੍ਤਂਭਮਯਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਚਾਨਣ ਦੇ ਥੰਮ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇਖਿਆ,
ਪੁਨਰਾਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ਿਵਾਲ੍ਲਬ੍ਧਾਮਨੁਪਾਲਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਦਰ੍ਸ਼ਨਸਂਜਾਤਪੁਲਕਾਂਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਸ਼ਿਵਯੋਗਮਨੁਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਸ੍ਮਾਰ੍षਂ ਤਵ ਚਾਦਰਾਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਯੋਗ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਜਾਤਾ ਤਪੋਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਵ
ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਤਪਸਿਆਵਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜਨਮ ਲੈ ਲੀ।
ਪਾਵਯਂਤਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਿਤੈਸ੍ਤੇ ਨਿਰਾਕੁਲੇ 1.3.1.1.
ਤੇਰੇ ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਕਰਤਬ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਂਭਾषਣਂ ਸਹਾਵਾਸਃ ਕ੍ਰੀਡਾ ਚੈਵ ਵਿਮਿਸ਼੍ਰਣਮ੍
ਗੱਲਬਾਤ, ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣਾ, ਖੇਡ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ,
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸ਼ੈਵਮਾਵਿਰ੍ਭੂਤਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਸੁਣੋ।
ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚੋਭੌ ਜਾਤੌ ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕੋਦਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਗਮ ਵੇਲੇ ਜਨਮ ਲਏ ਸੀ।
ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੌ ਵਿਵਦਂਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵੀ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਝਗੜੇ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਰਣੋਤ੍ਸਾਹਮਾਵਯੋਰਤਿਭੀषਣਮ੍
ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਕਿਮਰ੍ਥਮਨਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ?
ਸਮਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਵਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ਮੁਗ੍ਧਯੋਰਨਯੋਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੋਨਾਂ ਹੀ ਭਟਕੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।