ਅਤਿਵਿषਮਤਪੋਭਿਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਿਤੁਰਪਿ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਨ੍ਮਿ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਜਯਾਸ਼ਾਮ੍
ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਵਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਮਯਾऽਵਿਹੀਨਮ੍
ਮੈਂ ਰੁਦਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਉਮਾ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਰ ਲੈ ਸਕਾਂ।
ਤਪੋਭਿਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਤਿਕਂਠਪਾਦੌ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਚਿਰਾਦ੍ਵਿਨੇष੍ਯੇ
ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰੇਨਂ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਤਂ ਜਾਨਾਸਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਕਥਂ ਤ੍ਵਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਰੁਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ?'
ਤਥਾਪਿ ਵਿਦ੍ਮੋ ਨ ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਕਥਮਰ੍ਭਕੇਣ 5.2.34.
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਲਿਆ?
ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਂ ਮਹੇਸ਼ੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੈ ਭੁਵਨੈਕਨਾਥਃ
ਤੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ?
ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਮਮਾਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਇੱਥੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ।
ਤਮਾਰਾਧਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਦੇਵੋਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨਿਓ।
ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿषਾਦਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਿਹ
ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ।
ਪਿਤਾ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਪਿਤਾ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੀ।
ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਵਾਣੀ ਨਿਃਸृਤਾ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ।
ਪਾਪਕਂਥਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਂਤੁ ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ ।। 5.2.34.
ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਬਾਲਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇ ਨੋਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਲਪ੍ਸ੍ਯਂਤੇ ਪਰਮਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਗਣੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧਵਰਃ ਕਂਥਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਠਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਰੋ ਵੈ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵਦਾਨਵਗੁਹ੍ਯਕੈਃ
ਇਹ ਵਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲੇਨੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰਃ ਪੁਨਃ
ਬੱਚੇ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇ—'
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਲਿਂਗੇਨ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਚਿਰਾਯੁਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਫਿਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।' ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਤਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਕਂਥਡੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਹ ਲਿੰਗ, ਕੰਠਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਪਾਪਕਂਥਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਗੌਰਿ ਸਃ ਪੁਨਾਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਮ ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਹੇ ਗੌਰੀ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇऽਧਨ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਲੋਕੇ ਤੇषਾਂ ਜਨ੍ਮ ਨਿਰਰ੍ਥਕਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਅਭਾਗੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ 5.2.34.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਦੇਵਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤਵਸ਼ਟਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦ ਤਵਸ਼ਟਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਮੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਯੋ ਲੋਕਾਃ ਸਦੇਵਤਾਃ
'ਅੱਜ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇਖਣ।'
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ਯੇਨ ਮਤ੍ਸੁਤੋ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।