ਸ ਚ ਲਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅਥ षष੍ਠੇ ਗਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮੌਂਜੀਬਂਧਮਚਿਂਤਯਤ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਨੇਉ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਫਲੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਮੌਂਜੀ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਬਂਧਤ
ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨੇਉ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦੀਯਤਾਮਾਸ਼ਿषੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦਦੁਃ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਨੂਨਮਲ੍ਪਾਯੁषਂ ਸੁਤਮ੍ ।। 5.2.34.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਮੋਹਮਗਮਤ੍ਸਹਸਾ ਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਪੁਰਾ ਮਮ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤੁਲ੍ਯਵੀਰ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਂਥਾਮਧ੍ਯਾਦ੍ਭ ਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੰਠਾ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਿਤਰਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮুনি ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਜਤ ਭਯਮਿਦਾਨੀਂ ਯਨ੍ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਵਿਨਿਹਤਨਿਜਯਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਂ ਕਰੋਮਿ
ਹੁਣ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਯਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਤਿਵਿषਮਤਪੋਭਿਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਿਤੁਰਪਿ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਨ੍ਮਿ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਜਯਾਸ਼ਾਮ੍
ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਵਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਮਯਾऽਵਿਹੀਨਮ੍
ਮੈਂ ਰੁਦਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਉਮਾ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਰ ਲੈ ਸਕਾਂ।
ਤਪੋਭਿਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਤਿਕਂਠਪਾਦੌ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਚਿਰਾਦ੍ਵਿਨੇष੍ਯੇ
ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰੇਨਂ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਤਂ ਜਾਨਾਸਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਕਥਂ ਤ੍ਵਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਰੁਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ?'
ਤਥਾਪਿ ਵਿਦ੍ਮੋ ਨ ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਕਥਮਰ੍ਭਕੇਣ 5.2.34.
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਲਿਆ?
ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਂ ਮਹੇਸ਼ੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੈ ਭੁਵਨੈਕਨਾਥਃ
ਤੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ?
ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਮਮਾਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਇੱਥੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ।
ਤਮਾਰਾਧਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਨਾਨ੍ਯੋ ਦੇਵੋਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨਿਓ।
ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿषਾਦਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਿਹ
ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ।
ਪਿਤਾ ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਪਿਤਾ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੀ।
ਲਿਂਗਮਧ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਵਾਣੀ ਨਿਃਸृਤਾ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਫਿਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ।
ਪਾਪਕਂਥਾਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਂਤੁ ਚਿਰਜੀਵਿਨਃ ।। 5.2.34.
ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਜ਼ੰਜੀਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਬਾਲਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਿਂਗੇ ਨੋਕ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ, ਜਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਲਪ੍ਸ੍ਯਂਤੇ ਪਰਮਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਗਣੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ ਤੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧਵਰਃ ਕਂਥਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਠਾ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਰੋ ਵੈ ਦੁਰ੍ਲਭੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵਦਾਨਵਗੁਹ੍ਯਕੈਃ
ਇਹ ਵਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬਾਲੇਨੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਦੇਵ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰਃ ਪੁਨਃ
ਬੱਚੇ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇ—'