ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਆਨਂਦੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਂ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਸ਼ਤੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੈਵ ਪੁਰੁषੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਨृਣਾਮਾਨਨ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪੂਜਿਤਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਉੱਚੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਸ੍ਤਾਯਾਸ੍ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਿਵਸਨ੍ਪੁਰਾ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁੰਦਰ ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਯਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਤਥਾ
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਹਂ ਸੁਤਕਾਮੇਨ ਤੋषਿਤੋ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਂਥਾਮਧ੍ਯਾਦਯੋ ਨਿਜਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕੱਪੜਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਚ ਲਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅਥ षष੍ਠੇ ਗਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮੌਂਜੀਬਂਧਮਚਿਂਤਯਤ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਨੇਉ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਫਲੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਮੌਂਜੀ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਬਂਧਤ
ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨੇਉ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦੀਯਤਾਮਾਸ਼ਿषੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦਦੁਃ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਨੂਨਮਲ੍ਪਾਯੁषਂ ਸੁਤਮ੍ ।। 5.2.34.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਮੋਹਮਗਮਤ੍ਸਹਸਾ ਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਪੁਰਾ ਮਮ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤੁਲ੍ਯਵੀਰ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਂਥਾਮਧ੍ਯਾਦ੍ਭ ਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੰਠਾ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਿਤਰਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮুনি ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਜਤ ਭਯਮਿਦਾਨੀਂ ਯਨ੍ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਵਿਨਿਹਤਨਿਜਯਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਂ ਕਰੋਮਿ
ਹੁਣ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਯਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਤਿਵਿषਮਤਪੋਭਿਃ ਸ਼ਂਕਰਂ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਿਤੁਰਪਿ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਨ੍ਮਿ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਜਯਾਸ਼ਾਮ੍
ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਲਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਵਰਂ ਚਾਪ੍ਯੁਮਯਾऽਵਿਹੀਨਮ੍
ਮੈਂ ਰੁਦਰ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਉਮਾ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਰ ਲੈ ਸਕਾਂ।
ਤਪੋਭਿਰੁਗ੍ਰੈਃ ਸ਼ਿਤਿਕਂਠਪਾਦੌ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਚਿਰਾਦ੍ਵਿਨੇष੍ਯੇ
ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰੇਨਂ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਤਂ ਜਾਨਾਸਿ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਕਥਂ ਤ੍ਵਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਰੁਦਰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ?'
ਤਥਾਪਿ ਵਿਦ੍ਮੋ ਨ ਵਯਂ ਮਹੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸੌ ਕਥਮਰ੍ਭਕੇਣ 5.2.34.
ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਤੂੰ ਇਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਹੋ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਲਿਆ?
ਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਂ ਮਹੇਸ਼ੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੈ ਭੁਵਨੈਕਨਾਥਃ
ਤੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ?
ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਮਮਾਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤਃ ਸਿਦ੍ਧਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਇੱਥੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾ।
ਤਮਾਰਾਧਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਚਿਰਜੀਵੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ, ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।