ਮਾਤृਦ੍ਵਯਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਹਿ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸੋऽਹਂ ਤਪਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚੈਤ੍ਰ ਆਨੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ; ਚੈਤਰ ਨੂੰ ਲਿਆਓ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯ ਮਮਤਾ ਮਨੁਮੇਨੇ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਮਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ।
ਸਨ੍ਮਾਨ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸ ਪਾਲਿਤਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਪਾਲਿਆ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਇਆ।
ਇਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਯਂਤਂ ਤਤਸ੍ਤਂ ਤੁ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਜਦ ਉਹ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਦੇਵ ਨੇ, ਹੇ ਸੁਚਿੱਤ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਨੁਨਾ ਭਵਤਾ ਭਾਵ੍ਯਂ षष੍ਠੇਨ ਵ੍ਰਜ ਤਤ੍ਕੁਰੁ
ਤੈਨੂੰ ਛੇਵੇਂ ਮਨੂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾ, ਉਹ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ।'
ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਆਨਂਦੇਨ ਯਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਦੇਵਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ 5.2.33.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਆਨਂਦੇਸ਼੍ਵਰਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਲੋਕ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਣਂ ਨृਣਾਂ ਪਾਪਂ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਸ਼ਤੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੈਵ ਪੁਰੁषੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਨृਣਾਮਾਨਨ੍ਦੇਸ਼੍ਵਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪੂਜਿਤਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਨੰਦੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇਸ ਉੱਚੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤਸ੍ਤਾਯਾਸ੍ਤਟੇ ਰਮ੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਿਵਸਨ੍ਪੁਰਾ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁੰਦਰ ਵਿਤਸਤਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਦੁष੍ਟਯਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਤਥਾ
ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤੇਨਾਹਂ ਸੁਤਕਾਮੇਨ ਤੋषਿਤੋ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਂਥਾਮਧ੍ਯਾਦਯੋ ਨਿਜਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕੱਪੜਾ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਚ ਲਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮਦੀਯੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਅਥ षष੍ਠੇ ਗਤੇ ਵਰ੍षੇ ਮੌਂਜੀਬਂਧਮਚਿਂਤਯਤ੍ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਛੇਵੇਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਨੇਉ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਫਲੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤਾਨੁਸਾਰੇਣ ਮੌਂਜੀ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਬਂਧਤ
ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨੇਉ ਕਰਵਾਇਆ।
ਦੀਯਤਾਮਾਸ਼ਿषੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮੈ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿਓ।
ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਦਦੁਃ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਨੂਨਮਲ੍ਪਾਯੁषਂ ਸੁਤਮ੍ ।। 5.2.34.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਮੋਹਮਗਮਤ੍ਸਹਸਾ ਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਚਾਨਕ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਪੁਰਾ ਮਮ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰ ਜੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ।
ਮਤ੍ਤੁਲ੍ਯਵੀਰ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਕਂਥਾਮਧ੍ਯਾਦ੍ਭ ਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੰਠਾ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਿਤਰਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮুনি ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਜਤ ਭਯਮਿਦਾਨੀਂ ਯਨ੍ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਵਿषਣ੍ਣਾ ਵਿਨਿਹਤਨਿਜਯਤ੍ਨਂ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜਂ ਕਰੋਮਿ
ਹੁਣ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਹੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਕਾਮ ਰਹੀ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਯਮਰਾਜ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।