ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਭਸ੍ਮਚਰ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗੋ ਭੋਗਿਭੋਗਾਂਗਦੋਜ੍ਵਲਃ
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੱਪ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਲਤਾਨਿਭਾਭਿਸ੍ਤੁ ਜਟਾਭਿਰ੍ਭੂषਿਤੋ ਵਿਭੁਃ
ਮੁਕਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭੋਗੀਂਦ੍ਰਫਣਬਦ੍ਧਾਭਿਃ ਸਿਤਪੀਤਾਦਿਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਫਣੀਆਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੀਆਂ, ਪੀਲੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਨਂ ਪਰ੍ਵਤਾਤ੍ਮਜੇ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਜਟੀਭੂਤਂ ਚ ਤੇ ਪਾਪਂ ਗਤਂ ਮਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਵੈ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਪਾਪ ਗੂਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਵੀਰਧਨ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤਿਃ 5.2.28.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਵੀਰਧਨਵਾ ਰਾਜਾ—
ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਗਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗਸ਼੍ਚਾਤਃ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦੇਵੋ ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਃ ਤੇषਾਂ ਪਾਪਂ ਜਟੀਭੂਤਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਾਪ, ਜੋ ਗੂਝ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇऽਰ੍ਚਯਂਤਿ ਸਦਾ ਦੇਵਿ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਸਦਾ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ—
ਯੇਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਮਾਨਵਾਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਹਨ—
ਤੇऽਪਿ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਃਸਪਤ੍ਨਤ੍ਵਮਤੁਲਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਤੇਪਿ ਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਗਤ ਜ੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਵੈਰੀ-ਰਹਿਤਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਵੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖੀ ਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਯੇ ਪਠਿष੍ਯਂਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਜੋ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਨਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਗਤਿਮਂਤੇ ਚ ਮਤ੍ਪੁਰੇ 5.2.28.
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖਰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਰੋਗਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਭੂषਣਮ੍
ਗਰਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂਗਲ੍ਯਮਿਦਮਾਯੁष੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਸ਼੍ਰਯਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਆਯੁ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਦੁਰ੍ਜਨਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਯਚ੍ਚਾਲ੍ਪਾਯੁਃਕਰਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਾੜਾ ਖਾਣਾ, ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਯਃ ਪਠੇਦੇਤਾਂ ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕਥਾ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਾਂਗਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਦੇਵਿ ਰਾਮਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਰਾਮ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ,
ਰੇਣੁਕਾਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਮੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਰੇਣੁਕਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਪ ਹੀ ਰਾਮ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਮੁਨਿਨਾ ਜਮਦਗ੍ਨਿਨਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ,
ਸ ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਮਾਤੁਰੇਵ ਚ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ, ਭਰਾਵਾਂ ਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪृਥਿਵੀਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮਜੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਅਜੇਤ ਰਹੇਂਗਾ।
ਗृਹਾਣ ਪਰਸ਼ੁਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲੋਦ੍ਭਵਂ ਦृਢਮ੍
ਪੁੱਤ੍ਰਾ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੁਹਾੜਾ ਚੁੱਕ ਲੈ।
ਅਥ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨृਪਃ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ,