ਕृਤ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਰਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਜਨ੍ਮਦੁਃਖਾਦ੍ਯੈਰ੍ਲੀਯਤੇ ਮਯਿ ਮਾਨਵਃ
ਜਨਮ ਆਦਿ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੈਸ਼੍ਚ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰੋ ਦੇਵੋ ਨ ਦृष੍ਟੋ ਨ ਚ ਪੂਜਿਤਃ 5.2.26.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਨਾ ਪੂਜਿਆ,
ਏਕਃ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਕੁष੍ਠਰੋਗਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਸ਼ਠ ਰੋਗ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਧਾਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਯੇਨ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਰ੍ਚਿਤਃ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭੋਗੀ ਨਿਰਾਤਂਕੋ ਮਮ ਲੋਕੇ ਵਸੇਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੇ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ, ਸੁਖੀ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਂਚਨੈਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਦੇਵਿ ਲਿਂਗਂ ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਪਿ ਨਰਕਃ ਕੁਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ—even ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ—ਨਰਕ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪੁਰਾ ਕਲਿਯੁਗੇ ਦੇਵਿ ਕਲ੍ਪੇ ਵਾਰਾਹਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹ ਨਾਂ ਦੇ ਕਲਪ ਵਿੱਚ,
ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨਿਰਾਧਾਰਾ ਨਿਰੌਕਾ ਨਾਸ੍ਤਿਕਾ ਜਨਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਉਪਜੇ ਜੋ ਨਾ ਕੋਈ ਹੱਦ ਰੱਖਦੇ, ਨਾ ਆਧਾਰ, ਨਾ ਘਰ, ਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਸਨ।
ਨਾਰ੍ਚਯਂਤਿ ਸੁਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਉਹ ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਤੇ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਦੇ।
ਵੈਰਬਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਂਜਾਤਾਃ ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੇ ਰਤਾਃ
ਉਹ ਵੈਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮृषਾਵਾਦਪਰਾਯਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ षੋਡਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਨਰਾਃ ਪਲਿਤਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ।
ਏਵਂਵਿਧਾਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਨਰਾ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਤਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰਦ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਉਪਜਦੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕੁਠਾਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਃ ਕ੍ਰਕਚੈਃ ਪਾਟਿਤਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੋਕ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਫਾਟੇ, ਤੇ ਆਰੇ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਿਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਯੋਮਯੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰਗ੍ਨਿਤਪ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਕੀਲਕੈਃ 5.2.27.
ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੇਜ਼, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਪੇ ਸੂਆਂ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਂਤੇ ਤਪ੍ਤਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਦਹ੍ਯਂਤੇ ਵਹ੍ਨਿਰਾਸ਼ਿषੁ
ਉਹ ਤਪਦੇ ਕੜਾਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੌਹੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਙ੍ਖਲੈਰ੍ਬਦ੍ਧਾ ਹ੍ਯਧੋਵਕ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਲਂਬਿਤੈਃ
ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕਦੇ ਹਨ।
ਕृਮਿਭਿਰ੍ਭ੍ਰਮਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਦਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਮਸ਼ਕੈਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ, ਤੇਜ਼ ਭੰਭੀਆਂ, ਤੇ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਟਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਤ੍ਕृਤ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਧਾਵਂਤਿ ਤੋਯਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤृषਾਤੁਰਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਇधर-ਉਧਰ ਦੌੜਦੇ ਹਨ।
ਯੈਸ਼੍ਚਾਂਗੈਃ ਪਤਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗੁਰੁਂ ਦੇਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤੇषਾਂ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਭਿਦ੍ਯਂਤੇ ਕृष੍ਯਂਤੇ ਲੋਹਸ਼ਂਕੁਭਿਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੂਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰੀਆਂ ਜਾਂ ਪੀੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਵਣੌ ਚ ਪ੍ਰਪੂਰ੍ਯਂਤੇ ਲੌਹੇਨ ਸ਼ਂਕੁਨਾ ਤਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲੌਹੈਰ੍ਵੇਗਾਨ੍ਨਿਖਨ੍ਯਂਤੇ ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਗੁਰੁਨਿਂਦਨਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਸੁਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪਾਟ੍ਯਤੇ ਜਿਹ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਵਰ੍ਣੈਰਯੋਮੁਖੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੈਂਕੜਾਂ ਵਾਰੀ ਚੀਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਬਹੂਨ੍ਵਾਰਾਨ੍ਯੇਪਵਾਦਰਤਾ ਨਰਾਃ 5.2.27.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਜਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਿਘ੍ਨਂਤਿ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਸੁਰਾਰ੍ਥਾਯੋਪਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਜੋ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਕਤਲ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯੈਰਪ੍ਯਾਲਿਂਗਿਤਾ ਨਾਰੀ ਪਰਸ੍ਯ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਤੇ ਵਧ੍ਯਤੇ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਚਂਡੈਰ੍ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਫੜ ਕੇ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।