ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦੇਵਂ ਕਰ੍ਕਟੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਾਂਕੜੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਦੀਪ੍ਤਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ ਨਾਲ,
ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਭੋਗੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਥੇ, ਦਿਵਿਆ ਵੱਡੇ ਸੁਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨ ਭਾਉਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ,
ਤਦਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਭਵਨੇ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਚ ਸਂਤਿ ਹਿ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ।
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੈਧੈਰ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਯਾ
ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਜਮੂਲਾ ਮਹਾਦੇਵਿ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਾਃ ਸੁਵृष੍ਟਯਃ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਕृਤਂ ਤਥਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕਲਿਃ
ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਵੀ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਦਾਂਧੋਨਾਮ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਪਾਰਵਤੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਦਾਂਧ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਕਲਿ ਦ੍ਵਾਪਰਯੋਃ ਸਂਧੌ ਤਸ੍ਯ ਦੋषਾਚ੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਸੋਹਣੀਏ, ਕਲਿਜੁਗ ਤੇ ਦੁਆਪਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ,
ਨ ਵਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮੋऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਲਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਦ੍ਯਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਤੋਯੌਘਾਃ ਕ੍ਵਚਿਦਂਤਰ੍ਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਨਦੀਆਂ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਕृषਿ ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਵृਤ੍ਤਵਿਪਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵਪਾਰ ਵੀ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਭੂਯਿष੍ਠਨਗਰਾ ਦਗ੍ਧਗ੍ਰਾਮਨਿਵੇਸ਼ਿਨਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਵਧੇਰੇ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ, ਪਿੰਡ ਸੜ ਗਏ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਨ੍ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪਰ੍ਯਧਾਵਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ 5.2.23.
ਆਸ਼ਰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਲੋਕ ਇधर-ਉਧਰ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸੂष੍ਟਿਰੁਨ੍ਮੂਲਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਜਂਗਮਾ ਸ੍ਥਾਵਰਾਖਿਲਾ
ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਚਲਦੀ ਤੇ ਅਡਿੱਗ, ਉਖੜ ਗਈ।
ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜਨ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਭਿਰ੍ਲੋਕੈਰਨੌਪਮ੍ਯਗੁਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਆਏ, ਜਿਸ ਦੇ ਗੁਣ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਕਲ੍ਪਿਤਵਿ ਨ੍ਯਾਸਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਯਨਾਸਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਮਹਲ, ਸੇਜ ਤੇ ਆਸਨ ਸਨ।
ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਭਯੋਪੇਤਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਸਾष੍ਟਾਂਗਾਂ ਪ੍ਰਣਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ, ਮੌਤ, ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਸਟੰਗ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਭਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮਹੇਂਦ੍ਰੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਹੋ, ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਤਪਸ਼੍ਚ ਪਰਮਂ ਤਥਾ ੧੭ [ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਦੇਵਦੇਵੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ ਤੇ ਤਪ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੰਝ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ—
ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਵਃ ਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਉਪਾਯਃ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵ ਤੁष੍ਟਿਃ ਧੁष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ 5.2.23.
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਹ ਢੰਗ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਜ਼ਾ ਜਾਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਂਕਾਲਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਮੇਘਾ ਵृष੍ਟਿਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਚ ਸਂਤਿ ਵੈ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼੍ਵਰਾਦ੍ਦੇਵਾਦੀਸ਼ਾਨੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸੁਰਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪ੍ਰਤੀਹਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵ ਤੋਂ, ਇਸ਼ਾਨ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਂਕਾਲਵਨ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋऽਨਂਤਾਯ ਮਾਲਿਨੇ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।