ਰੌਰਵੇ ਕੁਮ੍ਭਿਪਾਕੇ ਚ ਮਹਾਰੌਰਵਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਤੂੰ ਰੌਰਵ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਹਾਰੌਰਵ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਰਿਹਾ।
ਮੂषਾਯਾਂ ਧੀਮਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸਿਪਤ੍ਰੇ ਚ ਦਾਰਿਤਃ
ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਕੜਾਹੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਧਾਯ ਕਾਰ੍ਕਟਂ ਰੂਪਂ ਯਮੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਯਮ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਕੇਕੜੇ ਦਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਹੁਤਂ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਦਿ ਯਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜਪ ਕੀਤਾ, ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹਵਨ ਆਦਿ ਕੀਤਾ,
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਭਾਵਿਪੁਣ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸੀ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੀਰਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਃ ਸਂਕ੍ਰੀਡਿਤੁਂ ਸ਼ਨੈਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਤੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖੇਡਣ ਲਈ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ।
ਆਕਾਸ਼ਮਾਰ੍ਗਂ ਚੋਡ੍ਡੀਨਃ ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਤਾਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਂਚੁਪੁਟਤੋ ਵਾਯਸੇਨਾਕੁਲੇਨ ਤੁ
ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੋਂ ਤੋਂ, ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਵਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੂੰ ਛੁਟ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਚਞ੍ਚ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ੇਪਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ 5.2.22.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਚੋਂ ਅਤੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਦੇਹਂ ਤਜ੍ਜੀਰ੍ਣਂ ਯਾਵਤ੍ਤਂ ਕਾਰ੍ਕਟਂ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਂਕੜ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵ੍ਰਜਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਂਪृष੍ਟਃ ਸੁਰਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤੋ ਰੁਦ੍ਰਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਹਾਣੀ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵੋऽਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਕਟੀਯੋਨਿ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਂ ਯਤਃ
ਕਾਂਕੜ ਦੀ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੋऽਯਂ ਕਰ੍ਕਟੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ 'ਕਾਂਕੜੇਸ਼ਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤੋऽਸਿ ਪੁਨਰ੍ਭੂਮੌ ਲਬ੍ਧਂ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍
ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਲਿਂਗਮਾਰਾਧਯ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਫ਼ੌਰਨ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਮृਤਂ ਤੇਨ ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਤੁ 5.2.22.
ਉਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਪੁਰਾਣਾ ਕਰਮ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਲਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚਿਰਂ ਭੂਮੌ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਦੇਵਂ ਕਰ੍ਕਟੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਾਂਕੜੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਦੀਪ੍ਤਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ੈਰ੍ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਿਵਿਆ ਰਥਾਂ ਨਾਲ,
ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਭੋਗੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਥੇ, ਦਿਵਿਆ ਵੱਡੇ ਸੁਖਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਨ ਭਾਉਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ,
ਤਦਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਭਵਨੇ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਚ ਸਂਤਿ ਹਿ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਦਿਤਾਃ ਪੁਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹੇ।
ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੈਧੈਰ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਯਾ
ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਜੋ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਜਮੂਲਾ ਮਹਾਦੇਵਿ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮਾਃ ਸੁਵृष੍ਟਯਃ
ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਹੀ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਕृਤਂ ਤਥਾ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕਲਿਃ
ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਵੀ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਦਾਂਧੋਨਾਮ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਪਾਰਵਤੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮਦਾਂਧ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।