ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਲਂਬ੍ਯ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਚ ਲੋਚਨੇ 5.2.16.
ਨਾਰਦ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੰਦ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਵਿਹ੍ਵਲਾਃ ਸੇਵਧ੍ਵਂ ਪਰਮਂ ਲਿਂਗਮੀਸ਼ਾਨੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
“ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਤੇ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦੇ ਉੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।”
ਪੁਰਾ ਚੇਸ਼ਾਨਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਈਸ਼ਾਨੇਨ ਸੁਖੇਨ ਹਿ ਉਤ੍ਤਮਾਂਗਪਦਂ ਲਬ੍ਧਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
“ਪੁਰਾਣੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੀ।”
ਤਸ੍ਯਾਰਾਧਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਂ ਹਿ ਲਭ੍ਯਤੇ
“ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨ ਦੀ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।”
ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਮੁਦਿਤਮਾਨਸਾਃ
ਨਾਰਦ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ਾਨ ਈਸ਼ਾਨ ਤਤ੍ਪੁਰੁष ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
“ਹੇ ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼ਾਨ, ਹੇ ਈਸ਼ਾਨ, ਹੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!”
ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਭਰ੍ਗ ਮਹਾਦੇਵ ਉਮਾਕਾਂਤ ਨਮੋਨਮਃ
“ਹੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਹਾਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!”
ਨਮਃ ਸ਼ਂਭੋ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਨਮੋਨਮਃ
“ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ!”
ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਜਂਗਮਾਨਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਥਿਰ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਤਮਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜੀਵ—
ਸ਼ਿਰਸ੍ਤੇ ਗਗਨਂ ਦੇਵਾ ਨੇਤ੍ਰੇ ਸ਼ਸ਼ਿਦਿਵਾਕਰੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇਰਾ ਸਿਰ ਹੈ; ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ।
ਬਾਹਵਸ੍ਤੇ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਸ਼੍ਚੈਵ ਮਹਾਰ੍ਣਵਃ 5.2.16.
ਤੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇਰਾ ਪੇਟ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰਸੋਮਾਗ੍ਨਿਵਰੁਣਾ ਦੇਵਾਸੁਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ, ਅੱਗ, ਵਰੁਣ, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ—
ਤ੍ਵਯਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਭਯਾਨਾਮਪਨੇਤਾਸਿ ਤ੍ਵਮੇਕਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮਣੈਰ੍ਦੇਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਗਮਤ੍ਪਰਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇ।
ਆਰਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਮਸ੍ਯਂਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧੂਮਾਵृਤਾ ਮਹਾ ਜ੍ਵਾਲਾ ਯਯਾ ਦਗ੍ਧਃ ਸ ਦਾਨਵਃ
ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵੱਡੀ ਅੱਗ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦਾਨਵ ਸੜ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ਼ੀਲਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਤ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸਾਡਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਨੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਯੇ ਸਮਾਰਾਧਯਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਈਸ਼ਾਨ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸਦਾ ਦੇਵੈਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂਗਣੈਃ 5.2.16.
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕੁਮਾਰਿਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਕੁਮਾਰੀ—
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਿਯਮਸ੍ਥਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਤੇ ਸਮਰ੍ਥਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸਮਰਥ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਲੋਕੋऽਭੀष੍ਟਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਨਂਦਨਾਖ੍ਯੇ ਵਨੇ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਨ੍ਵਿਤੇ
ਨੰਦਨ ਨਾਮ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਨ—
ਸ਼ੁਕਕੋਕਿਲਚਕ੍ਰਾਹ੍ਵਚਕੋਰਕੁਰਰਾਵृਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੋਤੇ, ਕੋਇਲ, ਚਕੋਰ ਤੇ ਕੁਰਰਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੋ ਵृਤ੍ਰਾਰਿਃ ਸੁਰਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਸੇਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋਨ੍ਯਚਿਤ੍ਤਾ ਸਂਜਾਤਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਦਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋ ਗਈ, ਕੁਝ ਯਾਦ ਆਉਣ ਤੇ।