ਮਯਾ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ ਕਂਠੇ ਧृਤਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਯਂ ਤਦਾ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲਕੂਟ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਭੀਤਾ ਸਹਸਾ ਨष੍ਟਾ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਮਕਮ੍ 5.2.14.੧
ਤੂੰ ਡਰ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਨਦੀਸਂਘਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਗਂਗਾ ਦृष੍ਟਾ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਸ਼ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਕਾਲਕੂਟਵਿषਂ ਗਂਗੇ ਵੇਗਾਨ੍ਨਯ ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਗੰਗਾ, ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ।
ਰੌਦ੍ਰਰੂਪੀ ਚ ਦੁਃਸੇਵ੍ਯੋ ਦਹਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਝੱਲਣ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਰੂਰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਯਮੁਨਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨ ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਰਸਵਤੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਯਂ ਵਿषਮ੍
ਉਹ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮਕ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲ ਵਨਂ ਵ੍ਰਜ
ਸ਼ਿਪਰਾ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ।
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮਂ ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲਿਂਗੇ ਨਿਯੋਜਯ
ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਏषਾਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਸੇਵ੍ਯਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁष੍ਟਸਂਪਰ੍ਕ ਯੋਗਤਃ
ਮੈਂ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਅਸੇਵਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਭੂਲੋਕੇ ਪਾਤਾਲੇ ਯਾਨਿ ਸਂਤਿ ਵੈ 5.2.14.
ਜੋ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੇਵਾਰ੍ਥਮਾਗਤ੍ਯ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕੂਟਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਨੇ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਵਿषਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਉਹ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼ੁਃ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਨਰੋ ਵਾਪਿ ਯੋ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਫਿਰ ਤਪਸੀ ਇੱਥੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਆਏ।
ਤਤੋ ਹਾਹਾਕृਤਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਸਂਜੀਵਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟਿਪਾਤੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਰੋਲਾ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਾਮਤੋ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਨਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ।
ਤੈਰੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਤੈਰ੍ਦੇਵਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ।
ਤਾਃ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਹ੍ਯੇषੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰਃ ਪ੍ਰਭੋ
“ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ—ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਰ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।”
ਕ੍ਸ਼ੇਮਾਰੋਗ੍ਯਕਰਂ ਲਿਂਗਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ 5.2.14.
ਇਹ ਲਿੰਗ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਸੁਖ-ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਲਕੁਲੀਸ਼ਸ੍ਤਦਾ ਚਾਯਂ ਦੇਵਃ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਲਕੁਲੀਸ਼, ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਛੂਹਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕੁਟੁਂਬੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਟੁੰਬੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਲਕੁਲੀਸ਼ੋऽਥ ਤਲ੍ਲਿਂਗਮਾਰੁਰੋਹ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਲਕੁਲੀਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ।
ਕੁਟੁਮ੍ਬੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਕੁਟੁੰਬੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ—
ਆਸ਼੍ਵਿਨਾਸਿਤਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ ਨਂ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕੋਈ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਹਤੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੋਗੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
—ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯੇ ਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਜਨਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਸਰਿਚ੍ਛਿਪ੍ਰਾ ਵਾਪੀਕੂਪੇਨ ਸਂਯੁਤਾ
—ਨਦੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਝੀਲ ਜਾਂ ਕੂਏ ਦੇ ਕੋਲ—