ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਮਦੇਵੋਪਿ ਲਿਂਗੇਨ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਕਾਮ ਨੇ ਵੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਲਿੰਗ ਰਾਹੀਂ—
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਇਹ, ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗੋਤ੍ਰਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਦੇਵਾਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਃ
ਜਦੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਸੀ—
ਕਾਲਕੂਟਮਯਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਵਿषਂ ਜ੍ਵਾਲਾਵਿਭੀषਣਮ੍
ਕਾਲਕੂਟ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ ਵਿਸ਼ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਸੁਰਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ—
ਸ੍ਤੁਤੋਹਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰਿਦਮੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਗਏ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ—
ਅਨ੍ਯਥਾ ਚਿਂਤਿਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦੈਵੇਨ ਕृਤਮਨ੍ਯਥਾ
ਜੋ ਕੰਮ ਸੋਚਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਭਾਗ ਨੇ ਹੋਰ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਕਾਲਕੂਟਂ ਤੁ ਯੇਨ ਦਗ੍ਧਂ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ ਸੜ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰੁ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਰਨ ਆਏਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਮਯਾ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ ਕਂਠੇ ਧृਤਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਯਂ ਤਦਾ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਕਾਲਕੂਟ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਭੀਤਾ ਸਹਸਾ ਨष੍ਟਾ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਮਕਮ੍ 5.2.14.੧
ਤੂੰ ਡਰ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਅਚਾਨਕ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਨਦੀਸਂਘਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਗਂਗਾ ਦृष੍ਟਾ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਕਈ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਸ਼ ਵੇਖੀ ਗਈ।
ਕਾਲਕੂਟਵਿषਂ ਗਂਗੇ ਵੇਗਾਨ੍ਨਯ ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਗੰਗਾ, ਕਾਲਕੂਟ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ।
ਰੌਦ੍ਰਰੂਪੀ ਚ ਦੁਃਸੇਵ੍ਯੋ ਦਹਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਝੱਲਣ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਹ ਜਰੂਰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਯਮੁਨਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਨ ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਫਿਰ ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਰਸਵਤੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਯਂ ਵਿषਮ੍
ਉਹ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮਕ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲ ਵਨਂ ਵ੍ਰਜ
ਸ਼ਿਪਰਾ, ਮੇਰੀ ਧੀ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ।
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮਂ ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲਿਂਗੇ ਨਿਯੋਜਯ
ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਏषਾਸ੍ਮਿ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਸੇਵ੍ਯਾਹਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁष੍ਟਸਂਪਰ੍ਕ ਯੋਗਤਃ
ਮੈਂ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਕਰਕੇ ਅਸੇਵਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਭੂਲੋਕੇ ਪਾਤਾਲੇ ਯਾਨਿ ਸਂਤਿ ਵੈ 5.2.14.
ਜੋ ਤੀਰਥ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸੇਵਾਰ੍ਥਮਾਗਤ੍ਯ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕਾਲਕੂਟਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਨੇ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਦ੍ਵਿषਂ ਕਾਲਕੂਟਾਹ੍ਵਂ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਦ੍ਧਨਿ
ਉਹ ਕਾਲਕੂਟ ਨਾਮ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਪਸ਼ੁਃ ਪਕ੍ਸ਼ੀ ਨਰੋ ਵਾਪਿ ਯੋ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤਤ੍ਰਾਯਾਤਾਂਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਫਿਰ ਤਪਸੀ ਇੱਥੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਆਏ।
ਤਤੋ ਹਾਹਾਕृਤਂ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਸਂਜੀਵਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟਿਪਾਤੇਨ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਰੋਲਾ ਪਾਇਆ; ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਾਮਤੋ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਨਮਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ।
ਤੈਰੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਣਤੈਰ੍ਦੇਵਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਤਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੇ।