ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਮਾਂ ਤਦਾ ਕਾਮਃ ਪਿਂਜਕੂਟਜਟਾਸਟਮ੍
ਫਿਰ ਕਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਜਟਾਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮृਜੁਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਸਾਵਂਸ਼ਾਗ੍ਰ ਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਕਰਰਂਧ੍ਰੇਣ ਮਦਨੋ ਹृਦਯੇ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਦੀ ਦਰਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਦਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਧੇਰ੍ਭਾਵਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ
ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਧਿਆਨ, ਜੋ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਤਾਂ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਵਿਕृਤਿਂ ਮਦਨਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਬਦਲ ਗਈ।
ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾਤ੍ਮਹृਦਯੇ ਮਨ੍ਮਥੋऽਪਥ੍ਯਕਾਰਕਃ 5.2.13.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਨਮਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਨੁषੀਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯੋਨਿਂ ਯੋਗਿਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੋਗੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਾਨਵੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸੋऽਪਿ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ਮਦਨੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਦਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਹਕਾਰਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਧੁਸਖਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਬਸੰਤ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਹृਦਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਦੀਯੇ ਲੀਲਯਾ ਸ਼ਰਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਨੇਤ੍ਰਵਿਸ੍ਫੁਲਿਂਗੇਨ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਾਂ ਨਾਕਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਚੀਕ ਪਾ ਉਠੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਗ੍ਧੇ ਤਤਃ ਕਾਮੇ ਰਤਿਃ ਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ
ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਦੇਹ ਸੜ ਗਿਆ, ਰਤੀ ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਹਾ ਨਾਥ ਹਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣ ਹਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕਿਂ ਜਹਾਸਿ ਮਾਮ੍
ਹਾਏ ਸੁਆਮੀ! ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ! ਹਾਏ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?
ਏਵਂ ਚ ਵਿਲਪਂਤੀਂ ਤਾਂ ਵਾਗੁਵਾ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਤੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋऽਹਂ ਤਤੋ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਿਆਰੀ।
ਯੇਨਾਨੇਨ ਪ੍ਰਭੋ ਨष੍ਟਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਵੈ ਧਰਣੀਤਲੇ ।। 5.2.13.
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋऽਹਮਬ੍ਰੁਵਂ ਦੇਵਿ ਤਾਂ ਰਤਿਂ ਦੀਨਭਾषਿਣੀਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਗ੍ਧਂ ਮਯਾਸ੍ਯਾਂਗਂ ਜੀਵਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਂਗ ਏਵੈष ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੇਗਾ।
ਦੇਵਾਨਾਮਨੁਕਂਪਾਰ੍ਥਮਨਂਗੋऽਸੌ ਕृਤੋ ਮਯਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਨੰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨਂਗੋऽਪਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਥੇ, ਅਨੰਗਾ ਵੀ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੁष੍ਟੇਨ ਲਿਂਗੇਨ ਕਾਮ ਕਾਮਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਲਿੰਗ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਕਾਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ।'
ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਂਗਮਾਤ੍
ਉਹ ਰੁਕਮਣੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਅਨਂਗੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਨਸਾ ਤੋषਿ ਤੋऽਪਿ ਸਨ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਅਨੰਗਾ, ਮਨ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕਂਦਰ੍ਪਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਕੰਦਰਪ, ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁषੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਰੂਪਂ ਤੇषਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ 5.2.13.
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪਰਮਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦਿਵ੍ਯਕਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਰਾਜ, ਵਧੀਆ ਸੁਖ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯੇ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦ੍ਹਵੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਃ
ਯਕਸ਼, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧ, ਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸਿੱਧ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—