ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਮृਤਮਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਸਂਸਾਰੇ ਸਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਮਰ, ਧੰਨ ਤੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਏਤਾਭਿਰ੍ਵਰਨਾਰੀਭਿਰ੍ਜਗਦੇਵਂ ਵਸ਼ੀਕृਤਮ੍
ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹੀ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕृਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਵਸ਼ਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗੌਰਵਗਤਸ੍ਯ ਚ
ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਏਵ ਹਿ ਦੇਵਾਨਾਮਿਂਦ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਭਯਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰਾਭਵਃ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਵਿਵਸ਼ਤ੍ਵਂ ਚ ਭੀषਣਮ੍
ਹਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਬੇਬਸੀ ਆ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਨ੍ਮਥੋ ਭਦ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਭਲੀਏ, ਮਨਮਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਤਿਪ੍ਰੀਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਝषਕੇਤੁਰ੍ਮਨੋਭਵਃ 5.2.13.
ਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਚ, ਮਨੋਭਵ, ਜਿਸਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਮੱਛੀ ਹੈ, ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਪਂਡਿਤਾਂਸ੍ਤਾਪਸਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸੁਧਿਯਸ਼੍ਚ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੰਡਤਾਂ, ਤਪੱਸੀਆਂ, ਵੀਰਾਂ, ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਂਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਕਿਂਨਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਿੰਨਰ—all ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਮਮਾਰ੍ਥੇ ਚ ਕृਤੋ ਯਤ੍ਨਸ਼੍ਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਣਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਵਿਨਾ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚ ਕੇ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਮਾਯਾਤੋ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਮਾਂ ਤਦਾ ਕਾਮਃ ਪਿਂਜਕੂਟਜਟਾਸਟਮ੍
ਫਿਰ ਕਾਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਜਟਾਂ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਸਨ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਮृਜੁਸ੍ਥਾਨਂ ਨਾਸਾਵਂਸ਼ਾਗ੍ਰ ਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਃ ਕਰਰਂਧ੍ਰੇਣ ਮਦਨੋ ਹृਦਯੇ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਦੀ ਦਰਾਰ ਰਾਹੀਂ ਮਦਨ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਧੇਰ੍ਭਾਵਨਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰੂਪਿਣੀ
ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਧਿਆਨ, ਜੋ ਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਤਾਂ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਵਿਕृਤਿਂ ਮਦਨਾਤ੍ਮਿਕਾਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਕਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਹਾਲਤ ਬਦਲ ਗਈ।
ਦृष੍ਟੋ ਮਯਾਤ੍ਮਹृਦਯੇ ਮਨ੍ਮਥੋऽਪਥ੍ਯਕਾਰਕਃ 5.2.13.
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਨਮਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਨੁषੀਂ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਯੋਨਿਂ ਯੋਗਿਨਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੋਗੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਮਾਨਵੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸੋऽਪਿ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ਮਦਨੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਦਨ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਹਕਾਰਤਰੋਰ੍ਮੂਲੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਧੁਸਖਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਉਹ ਬਸੰਤ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਹृਦਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਦੀਯੇ ਲੀਲਯਾ ਸ਼ਰਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਨੇਤ੍ਰਵਿਸ੍ਫੁਲਿਂਗੇਨ ਕ੍ਰੋਸ਼ਤਾਂ ਨਾਕਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਸੀਆਂ ਚੀਕ ਪਾ ਉਠੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਗ੍ਧੇ ਤਤਃ ਕਾਮੇ ਰਤਿਃ ਸ਼ੋਕਪਰਾਯਣਾ
ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਦੇਹ ਸੜ ਗਿਆ, ਰਤੀ ਦੁਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।
ਹਾ ਨਾਥ ਹਾ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣ ਹਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕਿਂ ਜਹਾਸਿ ਮਾਮ੍
ਹਾਏ ਸੁਆਮੀ! ਹਾਏ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ! ਹਾਏ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?
ਏਵਂ ਚ ਵਿਲਪਂਤੀਂ ਤਾਂ ਵਾਗੁਵਾ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਉਤ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਤੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੋऽਹਂ ਤਤੋ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਵਸਰੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਪਿਆਰੀ।
ਯੇਨਾਨੇਨ ਪ੍ਰਭੋ ਨष੍ਟਾ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਵੈ ਧਰਣੀਤਲੇ ।। 5.2.13.
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋऽਹਮਬ੍ਰੁਵਂ ਦੇਵਿ ਤਾਂ ਰਤਿਂ ਦੀਨਭਾषਿਣੀਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦਗ੍ਧਂ ਮਯਾਸ੍ਯਾਂਗਂ ਜੀਵਯੇ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਨਂਗ ਏਵੈष ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੇਗਾ।