ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਵਾਦ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜ
ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖੀ ਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬਿਮਾਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ 5.2.10.
ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਾ ਨਾਰੀ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸਾਪਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਾਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਅਸੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਨ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਲਿਂਗਮੇਕਾਦਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦੇਵਿ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਲਿੰਗ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਦੇਵ ਦਾਰੁਵਨੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ, ਦਾਰੂਵਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋਗ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾਃ ਪਰ੍ਣਾਹਾਰਾਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਕੁਝ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਖਾਂਦੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਕੁਝ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਸਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵੀਰਾਸਨਰਤਾ ਧੂਮ੍ਰਪਾਨਰਤਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਵਿਰਾਸਨ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਧੂੰਆਂ ਪੀਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸਨ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਹੋਰ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਕਠਿਨ ਵਰਤ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕ੍ਰਿਚ੍ਰ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਦੁਃਖਾਰ੍ਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਮਾਸੁਃ ਕਥਂ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਸਨ, ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ, 'ਕਿਵੇਂ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ?'
ਵ੍ਯਰ੍ਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਤਥਾ ਜਾਤਾ ਯਾ ਗੀਤਾ ਮੁਨਿਭਿਃ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਂਜਨਂ ਗੁਟਿਕਾ ਚੈਵ ਪਾਦੁਕਾਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਕਾਜਲ, ਗੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਚਪਲ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਨਾ ਵੀ,
ਏਵਂ ਤੇऽਚਿਂਤਯਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪਰਮਾਮਰ੍षਪੂਰਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹੋ ਕੇ, ਘਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ 5.2.11.
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ।
ਮਾऽਵਮਨ੍ਯਧ੍ਵਮਾਰ੍ਯਾ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਵ੍ਯਰ੍ਥਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗੋ, ਇਹ ਨਾ ਸਮਝੋ ਕਿ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਭਵਿਤਾ ਭਵਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਰਤ੍ਰ ਨੈਵ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ।
ਕਾਮਾਚ੍ਚ ਤਪਸੋ ਹਾਨਿਰਹਂਕਾਰਾਚ੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤਪ ਦੀ ਘਾਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧਯਾ ਰਹਿਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹੈ।
ਵਾਸਨਾਵਾਸਿਤੋ ਯਸ੍ਤੁ ਏਕਚਿਤ੍ਤਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸਾਫ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਵਤ੍ਪਰਦਾਰਾਣਿ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਲੋष੍ਟਵਤ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਾਂਗ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਈਦृਸ਼ੇ ਪੁਰੁषੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਪਃਸਿਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਐਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੋਵੇਂ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨੈਵ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਚ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਕਰਕੇ ਮਹਾਂਕਾਲਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਓ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਲਭ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਰੁਤ੍ਤਮਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾਪਿ ਭਾਵੇਨ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ ।। 5.2.11.
ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਚੋਟੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਸੁਮਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਖਙ੍ਗਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ ਲਈ ਵੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਕਲਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਸੀ।