ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਪੂਰ੍ਵ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ—
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਵਾ ਚਂਦ੍ਰਵਾਸਰੇ ਤੇ ਦੇਵਿ ਮੇ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਵਪੁਨਰ੍ਭਵਾਃ
ਅਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਵਾਸਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਤੁ ਪੂਜਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ—
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਾਦ੍ਯਜਨਾਤ੍ਤਥਾ 5.2.9.
ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਅਕਾਮਾਵਾ ਸਕਾਮਾ ਵਾ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਿषੈਰ੍ਨੈਵਾਭਿਭੂਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਜ਼ਹਿਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਚ ਭੁਜਗਾਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਵਚੋਭਂਗਕਾਰਣਾਤ੍
ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਚਨ ਤੋੜਣ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਹਿ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਸਤ੍ਰੇ ਜਨ੍ਮੇਜਯਸ੍ਯ ਹਿ
ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾਸ੍ਥਾਨਂ ਜੀਵਨਾਰ੍ਥਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੀਵਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਸਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਕਂਬਲੋਨਾਮ ਲੋਕਂ ਪੈਤਾਮਹਂ ਗਤਃ
ਕੰਬਲ ਨਾਂ ਦੇ ਸੱਪ ਨੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵਾਸਾ ਕੀਤਾ।
ਯਮੁਨਾਂਭਸਿ ਸਂਲੀਨਃ ਕਾਲਿਯੋ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਃ
ਕਾਲੀਆ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤੇ ਸਰ੍ਪਰਾ ਜਾਨੋ ਨਾਗਾਃ ਸੁਸ੍ਮਿਤਸ਼ੋਭਨੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਨਾਗਃ ਪ੍ਰਯਾਗਮਗਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸੱਪ-ਰਾਜਾ ਤੇ ਨਾਗ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਸਮੇਤ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਮਥੋਵਾਚ ਮਾਤੁਰੁਤ੍ਸਂਗਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੀ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਦੇਵ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਯਾ ਤਵ ਸਂਨਿਧੌ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰੋ ਹਿ ਭਵਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਜਨ੍ਮੇਜਯਸ੍ਯ ਚ ।। 5.2.10.
ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਵਲੋਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਤ੍ਸ ਮਮਾਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਵ੍ਰਜ
ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਕਾਲਾ-ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾ।
ਸਮਾਰਾਧਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਹਾਮਾਯਾਸਮੀਪਤਃ
ਮਹਾ-ਮਾਇਆ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਥ ਕਰ੍ਕੋਟਃ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵਿ ਸਮਾਹਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋਥ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯ ਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਰਕੋਟਾ ਉਥੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਗਿਆ; ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੇ ਦਂਦਸ਼ੂਕਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਸ਼੍ਚ ਪਾਪਾਚਾਰਾ ਵਿषੋਲ੍ਬਣਾਃ
ਉਹ ਦੰਡਸ਼ੂਕ ਸੱਪ, ਜੋ ਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਵਾਦ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜ
ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਸ਼੍ਵਰਃ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਤੇ ਦੇਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖੀ ਦੁਃਖਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਬਿਮਾਰ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਖੀ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਕੋਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਰਕੋਟਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰਵੇਰ੍ਦਿਨੇ 5.2.10.
ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਯਾ ਨਾਰੀ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਸਾਪਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਸਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਾਪਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਅਸੁਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਦਾ ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਅਕਾਲ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯੇਨ੍ਮਨ ਸਾ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ
ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਲਿਂਗਮੇਕਾਦਸ਼ਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਦੇਵਿ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਲਿੰਗ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।