ਕਪਾਲੈਰ੍ਭੂषਿਤੋ ਨਿਂਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਹਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਯਾਤਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਰੁਣੋ ਵਾਯੁਰੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਆਏ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਗਿਰਯੋ ਨਾਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਕਾਰਿਤਾਃ ਕ੍ਰਤੌ
ਗਰੁੜ, ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਯੋऽਮਲਾਃ
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤਾ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਯਦਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ 5.2.8.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਦੇਵਿ ਤਾਡਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂ ਤਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਵੇਦਿਂ ਦਰ੍ਭਸਂਸ੍ਤृਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਹੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਿ ਨष੍ਟੇ ਕਪਾਲਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਂਡਪਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਖੋਪੜੀ ਮੰਡਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਯੁਤਾਨ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰ, ਦਸ ਲੱਖ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।
ਅਥਾਹੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੇਦਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਰਿਆ।
ਅਹਂ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਨੁਕਂਪਯਾ
ਤਦ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਯਦਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਵਧਸ੍ਤਵ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰਾ ਕਤਲ ਅਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਨਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਚ ਤਦਾ ਤੇषਾਮਗ੍ਰੇ ਕਥਿਤਵਾਨਿਦਮ੍ 5.2.8.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ ਸੀ।
ਅਨਾਦਿਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰਾਸੀਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਕਾਲਵਿਪਰ੍ਯਯੇ
ਉਥੇ ਆਦਿ ਲਿੰਗ ਛੁਪਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਉਲਟਣ ਨਾਲ।
ਕृਤਾ ਮਯਾਪਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਰਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਤਤੋ ਜਾਤਾ ਮਮਾਤੀਵ ਸੁਦੁਃਸਹਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਸੀ।
ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤੋ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਯਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਪ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਗਤਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਨੈਵ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਤ੍ਯਯਾ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਪਰ ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੈਵੀ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵ ਵਾਣੀ ਨੇ ਬੋਲੀ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਕਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਨਾਥ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਲ੍ਲਿਂਗਂ ਗਜਰੂਪਸ੍ਯ ਸਂਨਿਧੌ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ ਲਿੰਗ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰੂਪ ਦੇ ਨੇੜੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਤਤੋऽਹਮਾਗਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਤਮ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਮਮ ਹਸ੍ਤਾਤ੍ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਪਾਲਮਪਤਦ੍ਭੁਵਿ 5.2.8.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਖੋਪੜੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਕਪਾਲੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞ ਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਜੋ ਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਦृष੍ਟਂ ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਕਪਾਲੈਰ੍ਬਹੁਭਿਵृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕਈ ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤੋऽਸੌ ਭੁਵਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਪਾਲੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਪਾਲੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।