ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਾਮਗਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਕਿਂ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਕृਤੈਃ
ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ, ਜਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ,
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਲ੍ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ,
ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਧਨਿਆ ਹਨ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤ੍ਰੇਤਾਕਾਲੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੈਵਸਵਤ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆਇਆ,
ਉਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਹੂਯਮਾਨੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ,
ਜੀਰ੍ਣਕਂਥਾਵृਤੋ ਦੇਵਿ ਮੁਂਡਃ ਖਟ੍ਵਾਂਗਧਾਰਕਃ ਕਪਾਲਂ ਚ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਪਾਲਕृਤਭੂषਣਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗੰਜਾ, ਖਟਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਪਰੇ ਫੜ ਕੇ, ਖਪਰੇ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਜਾਲ੍ਮਰੂਪਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਭਿਖਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ,
ਅਸਕृਤ੍ਪਾਪਪਾਪੇਤਿ ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਵਿਡਂਬਿਤਾਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਣ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਚੱਲ ਜਾ, ਪਾਪੀ, ਚੱਲ ਜਾ!'
ਅਕਪਾਲਾਨਿ ਸ਼ੌਚਾਨਿ ਇਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਪਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!'
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਦਯਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਕਾਪਾਲਿਕੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਸ੍ਮਭੂषਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ 5.2.8.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਤੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਘਘ੍ਨਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੀਤ ਅਮਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਕਪਾਲੈਰ੍ਭੂषਿਤੋ ਨਿਂਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਹਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੋਪੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਸਮਾਯਾਤਾ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਰੁਣੋ ਵਾਯੁਰੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਵੀ ਆਏ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਗਿਰਯੋ ਨਾਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਕਾਰਿਤਾਃ ਕ੍ਰਤੌ
ਗਰੁੜ, ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਵੀ ਉਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਯੋऽਮਲਾਃ
ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਅਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਥਂ ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਤਾ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਯਦਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ 5.2.8.
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਦੇਵਿ ਤਾਡਿਤੋऽਹਂ ਭृਸ਼ਂ ਤਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਵੇਦਿਂ ਦਰ੍ਭਸਂਸ੍ਤृਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਹੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਯਿ ਨष੍ਟੇ ਕਪਾਲਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਂਡਪਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਖੋਪੜੀ ਮੰਡਪ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।