ਨ ਕੈਲਾਸਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਚ ਮੇਰੁਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਅਸੀਂ ਕੈਲਾਸ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੂ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ।
ਏषਾਮਰਾਵਤੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਮਰਾਵਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਭ ਭੋਗਵਤੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਹਮਥਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਵਰਗ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਮਣੀਯਂ ਤੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਤਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਕਰ੍ਕੋਟਕਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਮਹਾਮਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਵਾਜ਼ ਬੋਲੀ: ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਹृष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਗਤਚੇਤਸਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰੁਵਾਚੇਦਂ ਵਰਾਨਨੇ 5.2.7.
ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤ ਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਾਮਗਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਮ੍
ਇਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ, ਜੋ ਮਨਚਾਹੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ,
ਕਿਂ ਦਾਨੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਕृਤੈਃ
ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ, ਜਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ,
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਲ੍ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ,
ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਧਨ੍ਯਾ ਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਧਨਿਆ ਹਨ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਯੋ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ਕਲ੍ਪੇ ਤ੍ਰੇਤਾਕਾਲੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਵੈਵਸਵਤ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਆਇਆ,
ਉਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਹੂਯਮਾਨੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ,
ਜੀਰ੍ਣਕਂਥਾਵृਤੋ ਦੇਵਿ ਮੁਂਡਃ ਖਟ੍ਵਾਂਗਧਾਰਕਃ ਕਪਾਲਂ ਚ ਕਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਪਾਲਕृਤਭੂषਣਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਚੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗੰਜਾ, ਖਟਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਪਰੇ ਫੜ ਕੇ, ਖਪਰੇ ਦੀਆਂ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਜਾਲ੍ਮਰੂਪਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਭਿਖਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ,
ਅਸਕृਤ੍ਪਾਪਪਾਪੇਤਿ ਗਚ੍ਛਗਚ੍ਛ ਵਿਡਂਬਿਤਾਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਣ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਚੱਲ ਜਾ, ਪਾਪੀ, ਚੱਲ ਜਾ!'
ਅਕਪਾਲਾਨਿ ਸ਼ੌਚਾਨਿ ਇਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਗੀਯਤੇ
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖਪਰੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!'
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਦਯਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਸੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਹਂ ਕਾਪਾਲਿਕੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਸ੍ਮਭੂषਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ 5.2.8.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਤੀ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆਰਾਧਯਾਮਿ ਸਤਤਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਘਘ੍ਨਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਂ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਂ ਹਿ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੀਤ ਅਮਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।