ਪੁਰਾ ਵਾਰਾਹਕਲ੍ਪੇ ਤੁ ਦੇਵਰ੍षਿਰ੍ਨਾਰਦੋऽਮਲਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਜੀ,
ਤਤ੍ਰੋਦ੍ਯਾਨਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤੇ
ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਬਾਗ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਿਖਸ਼ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ,
ਵੀਣਾਵੇਣੁਰਵੈਰ੍ਘੁष੍ਟੇ ਦੇਵਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਵੀਣਾ ਤੇ ਬਾਂਸਰੀ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਭਿਰ੍ਲੋਕੈਰਨੌਪਮ੍ਯਗੁਣੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨਂ ਮੁਦਾ ਦੇਵੈਃ ਸਿ ਦ੍ਧਚਾਰਣਕਿਨ੍ਨਰੈਃ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਆਦਿਕ ਦੀਵੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ, ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਕਿੰਨਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ,
ਪृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਿ ਵਾਸਵੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਉਥੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ,
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਦਾਨਂਦਕਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਮਹਾਕਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਲੋਕਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਕਾਲਾ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਯਂ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੇਵੋऽਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਭੂਤਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਉਥੇ ਆਪ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੜਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੈਮਿषਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ 5.2.7.
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਚੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਦੇਵਿ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਨੂੰ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਅਤੇ ਸਾਠ ਸੌ ਕਰੋੜ,
ਸ਼ਕ੍ਤਯੋ ਨਵ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨੌ ਕਰੋੜ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਮਿਕੀਟਪਤਂਗਾਸ਼੍ਚ ਮृਤਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤਃ ਕ੍ਰਤੌ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਾਤ੍ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਿੱਥੇ ਕੀੜੇ, ਜੰਤੂ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ—ਨਾਰਦ ਤੋਂ ਅਦਭੁਤ ਮਹਾਤਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ,
ਸਰ੍ਵਦੇਵ ਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ ੧- ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਪ੍ਰਲਯੇऽਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਹਰ੍ਮ੍ਯਾਣਿ ਕਾਂਚਨਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ 5.2.7.
ਉਥੇ ਅਜੀਬ-ਅਜੀਬ ਮਹਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹਲ ਸਨ।
ਵਜ੍ਰੇਂਦ੍ਰਨੀਲਰਚਿਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਨਿਭਾਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਥਾਵਿਧਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੀਰੇ ਅਤੇ ਨੀਲਮ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਾਫ਼ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਰਗੇ; ਐਸਾ ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇਖ ਕੇ,
ਨਾਰਦਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਨ ਕੈਲਾਸਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਨ ਚ ਮੇਰੁਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਅਸੀਂ ਕੈਲਾਸ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੂ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਥਾਂ।
ਏषਾਮਰਾਵਤੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਭੋਗਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਮਰਾਵਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਭ ਭੋਗਵਤੀ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਜਾਤਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਗਮਨਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਹਮਥਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਵਰਗ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਗਤਾਃ
ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਮਣੀਯਂ ਤੈਰ੍ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਤਦਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨ ਦੇ ਉੱਤਮ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦਿਖਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਕਰ੍ਕੋਟਕਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤੁ ਮਹਾਮਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਆਵਾਜ਼ ਬੋਲੀ: ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਮਹਾਮਾਇਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਹृष੍ਟਸ੍ਤਦ੍ਗਤਚੇਤਸਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰੁਵਾਚੇਦਂ ਵਰਾਨਨੇ 5.2.7.
ਸ਼ੁਭ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤ ਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਸਮੇਂ,