ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਉ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਪਿਉ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਦਾ।
ਮਾਤਰਂ ਸ੍ਵਸੁਤੋ ਹਂਤਿ ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਚ
ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਤੇ ਮਾਂ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਘੋਰਤਰਂ ਮਹਤ੍ ਤੋਮਰਾਸ਼੍ਚ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਸਭ ਡਰਾਉਣੇ ਹੋ ਗਏ; ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਨੋਕ ਵਾਲੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰ ਆ ਗਏ।
ਸੁਵਰ੍ਣਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਦੇਵਿ ਵਮਂਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ
ਸੋਨੇ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾਇਆ।
ਅਸਿਸ਼ਕ੍ਤਿਗਦਾऋष੍ਟ੍ਯੋ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ
ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ ਤੇ ਤੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰੁਧਿਰੇਣਾਵਲਿਪ੍ਤਾਂਗਾ ਨਿਹਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਏ।
ਹਾਹਾਕਾਰਃ ਸਮਭਵਦ੍ਭਯਕृਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚੀਖਾਂ ਮਚ ਗਈਆਂ।
ਪਰਿਘੈਰਾਯਸੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਮੁष੍ਟਿਭਿਃ 5.2.6.
ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੱਡੇ, ਫਾਹੀਆਂ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੀਆਂ ਮੋਠੀਆਂ ਨਾਲ,
ਛਿਂਧਿਭਿਂਧਿ ਪ੍ਰਧਾਵ ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਯਾਧਿਸਰੇਤਿ ਚ
ਉਹ ਚੀਕਦੇ ਸਨ: 'ਕੱਟੋ! ਤੋੜੋ! ਦੌੜੋ! ਸੁੱਟੋ! ਹਮਲਾ ਕਰੋ!'
ਏਵਂ ਤੁ ਤੁਮੁਲੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਰ੍ਤ੍ਤਮਾਨੇ ਮਹਾਭਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਾਰੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ,
ਕ੍ਸ਼ੁਭ੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਮ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚੇਲੁਸ਼੍ਚ ਧਰਣੀਧਰਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲ ਗਏ, ਪਹਾੜ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ऋषਯੋ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਵਾਲਖਿਲਯ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ,
ਸੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਾ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰ੍ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਮਸ੍ਤਕਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ ਤੇ ਕੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਨੇ,
ਮਯਾ ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕੇਨੈਤੇ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤੀ?'
ਕਸ਼੍ਚਾਸੌ ਦਾਨਵੋ ਦੁष੍ਟੋ ਯੇਨ ਵੈ ਪੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
'ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਮਾੜਾ ਦਾਨਵ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਤੰਗ ਕੀਤਾ?'
ਤੇ ਮਾਮੂਚੁਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਭਯਕਾਰਣਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਲੋਭਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਨष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍ 5.2.6.
'ਅਸੀਂ ਸਭ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।'
ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁੰਦਰੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ।
ਲੋਕਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਯੇਨ ਵੈ ਕृਤਃ
ਉਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਅਚਾਨਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਵਹ੍ਨਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮृਤੋ ਜਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਮਰੇ ਹਨ।
ਧਾਤਵੋ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਧਾਤਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖ ਕੇ,
ਆਜਗਾਮ ਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦੇਵਿ ਮਮਾਂਤਿਕਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣੀਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰੋਯਂ ਤਵ ਸ਼ਂਕਰ
ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਵਯਿ ਤੁष੍ਟੇ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋऽਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਿਤृਦੇਵਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਯਾ ਵਹ੍ਨਿਪੁਤ੍ਰ ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਚ ਕृਤਸ੍ਤਦਾ 5.2.6.
ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਮਹਾਭਾਗ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸੋਹਣਾ ਵਰ ਮੰਗ।
ਅਹਮਾਜ੍ਞਾਪਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸ਼੍ਚੈਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮਿਲੇਗਾ।