ਸਰ੍ਪੈਰ੍ਲਸਦ੍ਭਿਰਤ੍ਯੁਗ੍ਰੈਰ੍ਭੀषਣੈਰ੍ਗਣਸਂਵृਤਃ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਰੁਦ੍ਧਂ ਸਮਂਤਾਦਸੁਰੇਣ ਤੁ
ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਜੰਗਲ ਅਸੁਰ ਵਲੋਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਦਾਗਤ੍ਯ ਮਯਾ ਤਾਡ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰਂ ਡਮਰੁਕਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਆ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਡਮਰੂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਜਾਇਆ।
ਡਮਰੁਕਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਹ੍ਯੁਤ੍ਥਿਤਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 5.2.4.
ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਚ ਤਦਾ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਾ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨਿਕਲੀ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਵਾਯੁਃ ਸਮਭਵਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਲਿੰਗ ਦੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਵਾ ਚੱਲੀ।
ਤੇਜੋਜ੍ਵਾਲਾਸਮੂਹੇਨ ਵਾਤੇਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਚ
ਉਸ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ ਤੇਜ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਰਮਾਨਸਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਦ੍ਦਗ੍ਧੋ ਵਜ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਇਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਵਜਰ ਸੜ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਡਮਰੁਕਸ੍ਯ ਤੁ ਨਾਦੇਨ ਜਾਤੋ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹੀਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਮਰੂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਦੇਵਂ ਡਮਰੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਨਾਂ ਵਿਧਿਵਚ੍ਛਤਾਨਾਮਥ ਯਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹ ਸੌਂ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਡਮਰੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੇਖਦੇ ਹਨ,
ਤੇऽਪ੍ਯਵਸ਼੍ਯਂ ਤੁ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ 5.2.4.
ਉਹ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਨਸੈਃ ਪਾਤਕੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਚਾਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਾਤਿ ਸਂਗਰੇ ਧੀਰੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਡਮਰੁਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ ਡਮਰੂਕੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਏष ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨਾਦਿਰ੍ਗੀਯਤੇ ਸਦਾ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਸ੍ਯਾਦੌ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਲਿਂਗਮੇਤਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਲਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਜਲਂ ਚੈਵ ਨ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨੇ ਨ੍ਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹਾ ਨ ਚ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਹਵਾ ਸੀ, ਨਾ ਪਾਣੀ, ਨਾ ਅਕਾਸ਼ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹਿ ਸੀ।
ਅਤੋ ਲਿਂਗਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਾਵਰਜਂਗਮਮ੍
ਇਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਜਗਤ, ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਅਸ੍ਮਾਲ੍ਲਿਂਗਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਵਂਸ਼ਾ ਦੇਵਰ੍षਿਪੈਤृਕਾਃ
ਇਸ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ ਜੰਮੀਆਂ।
ਯਾਵਤ੍ਯਃ ਸृष੍ਟਯਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਵਂਤਃ ਪ੍ਰਲਯਾਸ੍ਤਥਾ
ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਇਹ ਮਿਟੀ ਹੈ,
ਭੂਰ੍ਲੋਕਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਪਾਤਾਲਾਃ ਸਪ੍ਤ ਯੇ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਭੂਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉੱਤੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਤੋ ਲਿਂਗਾਦ੍ਵਰਾਨਨੇ ਯਦਾਹੁਃ ਪੁਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਸਦਾ ਤ੍ਮਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਤੇ ਨਾ ਦਿਸਦਾ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸੂਖਮ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸੁਰਤ ਵਾਲਾ ਪੁਰਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧ੍ਰੁਵਮਕ੍ਸ਼ਯਮਜਰਮਮੇਯਂ ਨਾਨ੍ਯਸਂਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਅਡੋਲ, ਅਟੱਲ, ਬੁੱਢਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਅਣਮਾਪਿਆ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਨਾਦ੍ਯਂਤਂ ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯਮ੍ 5.2.5.
ਉਹ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਯਾਂਤੇ ਤੇਨੇਦਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਸੀਦਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦਿਵਿਆ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਸੀ ਕਰਕੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਹਮੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਜਗਦਾਦਿਰਨਾਦਿਮਾਨ੍
ਮੈਂ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਦਿ ਤੇ ਬਿਨਾ ਆਰੰਭ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ।
ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼ੁ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਪੁਰਖ ਦੋਵੇਂ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ।