ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ਪਿਤਰਸ਼੍ਚ ਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜੋ ਪਿਤਰ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਕृਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਮਨृਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਰਜ਼ਦਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮृषਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਪਿਣ੍ਯਾਕੇਨ ਗੁਡੇਨ ਵਾ
ਰਿਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਰਮ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਗੁੜ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਰੈਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਥੇ, ਭਰੋਸੇ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇषੁ ਪਿਤृषੁ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਜਾਯਤੇਪੁਤ੍ਰਵਾਁਸ੍ਤਥਾ
ਜਦ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਸੁਖੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਞ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਕृਦ੍ਭਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਨੰਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਯੁਤੈਃ ਸਮ੍ਯਗਭੀष੍ਟਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਸ਼ਰਾਧ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਵਾਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ 2.8.9.
ਜਦੋਂ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ,
ਅਨ੍ਯਦਾ ਸੋਮਵਾਰੇਣ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਦਿਸ਼ਾਭਾਗੇ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਸ਼ਾਚੋ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਰੈਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਥੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਪਿਸਾਚ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ; ਇਹ ਕੰਮ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ,
ਤਤ੍ਸਂਨਿਧੌ ਪੂਰ੍ਵਭਾਗੇ ਮਾਨਸਂਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਾਨਸਾ ਨਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ; ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਵੈ ਪੁਨਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਜੋ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ—
ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਾਪਂ ਮਾਨਸਂ ਕਾਯਿਕਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਮਨ ਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਦਾ,
ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯਾਂ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਭਾਦਰੋ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਸੁਕृਤੈਕਭੂਃ
ਇਸ ਲਈ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਕਰਮ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸਦਾ 2.8.9.
ਜਿਥੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਥੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਕਈ ਥਾਂ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਹਰ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾ ਤਮਸਾ ਸੁਤਰਂਗਿਣੀ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤਮਸਾ ਨਦੀ, ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਤੋ ਨॄਣਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਨਾਨਾਵਿਧਗੁਲ੍ਮਸ਼ੋਭਿਤਂ ਲਤਾਪ੍ਰਤਾਨਾਵਨਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਉਹ ਥਾਂ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਤਮਾਲਗੁਲ੍ਮੈਰ੍ਨਿਚਿਤਂ ਸੁਗਂਧਿਭਿਃ ਸਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਰ੍ਬਕੁਲੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਗੰਧੀ ਤਮਾਲਾ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਕਰਣਿਕਾਰਾ ਤੇ ਬਕੁਲਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਂਬੁਜਰੇਣੁਭੂषਿਤੈਰ੍ਵਿਹਂਗਮੈਸ਼੍ਚਾਰੁਫਲਪ੍ਰਚਾਰਿਭਿਃ
ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਰੇਣੂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਫਲ ਲੱਭਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਚਕ੍ਰਾਹ੍ਵਰਵੋਪਨਾਦਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਚ ਕਾਦਮ੍ਬਕਦਮ੍ਬਕੈਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਕਿਤੇ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਕਾਦੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਮਦਾਕੁਲਾਭਿਰ੍ਭ੍ਰਮਰੀਭਿਰਾਰਾਨ੍ਨਿषੇਵਿਤਂ ਚਾਰੁਸੁਗਂਧਿਪੁष੍ਪਵਤ੍
ਮਦ ਮਸਤ ਭੌਰਿਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਮੰਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਰਸਭਰਿਆ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਨਾਨਾਵਿਧਪਕ੍ਸ਼ਿਸੇਵਿਤਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਹਾਰੀਤਕੁਲੋਪਨਾਦਿਤਮ੍ 2.8.9.
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਰੀਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਸੀ।
ਨਿਬਿਡਨਿਚੁਲਨੀਲਂ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਭਿਰਾਮਂ ਮਦਮੁਦਿਤਵਿਹਂਗੀਵृਨ੍ਦਨਾਦਾਭਿਰਾਮਮ੍
ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ ਨੀਚੁਲਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਣੀ, ਮੋਰਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਰੰਗੀ, ਤੇ ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।