ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਾਸੋऽਤੀਵ ਮਯਾ ਕृਤਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਂ ਭਸ੍ਮ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਧਿਮਪਾਂਡੁਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਬਰਫ਼ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਭਸਮ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਪਸ਼੍ਯ ਮੇਂऽਗੁष੍ਠਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭੂਰਿ ਭਸ੍ਮ ਵਿਨਿਰ੍ਗਤਮ੍
ਵੇਖ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਉਂਗਲ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਵੱਧ ਭਸਮ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਲਜ੍ਜਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿ ਰੀਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਨਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਸਤਾਮ੍ ਤਦ੍ਗਤਂ ਸਹਸਾ ਦੇਵ ਮਦੀਯਂ ਨਰ੍ਤ੍ਤਨੇਨ ਸੁ
ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਹ ਨੱਚਣਾ ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ੍ਹਾਂ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਨੱਚਣ ਨਾਲ ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਯੋਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਕਂ ਤੇ ਕਾਮਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂ?
ऋषਿਰੁਵਾਚ ਯਦਿ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ 5.2.2.
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਰੱਜ ਗਿਆ ਹੈਂ—ਅਤੇ ਸਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ—
ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪੋਦ੍ਭਵਾ ਗੁਹਾ
ਉਸ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਹੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਯਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪੋਦ੍ਭਵਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਥੇ ਤੂੰ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਲਿੰਗ ਵੇਖੇਗਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਭਵਂ ਪਾਪਂ ਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ—
ਨਿਃਸृਤੋ ਨਿਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਤਪਸੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵੈਰੁਕ੍ਤਂ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜੇਨੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾ
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯੋਪੇਤਾ ਯੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਗੁਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ 5.2.2.
ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਮ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੁਫਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਗੁਰ੍ਵਂਗਨਾਗਮਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਲਵੇ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲਵੇ, ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਵੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇ—
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਈ ਲੱਖ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿ ਦੇਹਿਨੋ ਯੇ ਮਹੀਤਲੇ
ਜੋ ਜੀਵ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਲਿੱਪਟੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋ ਦੇਵਿ ਦਿਵ੍ਯੋ ਮਂਕਣਕੋ ਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਮੰਕਣਕ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਆਖਿਆ—
ਏष ਵੈ ਕਥਿਤੋ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਲਿਗਂ ਨृਣਾਂ ਦੁष੍ਕृਤਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਲਿੰਗ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਢੁਂਢਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਕੈਲਾਸੇ ਗਣਨਾਯਕਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ḍਹੁੰਢਾ ਸੀ।