ਤਤ੍ਰਾऽਪਿ ਨਿਰ੍ਝਰੇ ਕੂਪੇ ਤਡਾਗੇ ਵਾ ਸਰਸ੍ਯਪਿ 5.1.69.
ਉਥੇ ਵੀ, ਚਾਹੇ ਝਰਨੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਕੂਏ ਵਿੱਚ, ਤਲਾਬ ਜਾਂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।
ਤੇषੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਦ੍ਯਧਿਕਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪੁਣ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾ ਤਤੋऽਧਿਕਾ ਰੇਵਾਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸਾਗਰਸਂਗਮੇ
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਰੇਵਾ ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ।
ਏਕਾਹਮਪਿ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਨ ਦੁਃਖਭਾਕ੍
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਨ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦਾ।
ਸੁਪ੍ਤੇ ਦੇਵੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥੇ ਪਾਪਂ ਯਾਤਿ ਸਹਸ੍ਰਧਾ
ਜਦੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸੁੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਜਂ ਦੇਹਂ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਲੋਕਤਾਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਣਮੇਕਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਧਂ ਵਾ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ऽਤਿਲਂਘਯੇਤ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਪਲ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲੋਦਕੇਨਾਮਲਸਂਯੁਤੇਨ ਬਿਲ੍ਵੋਦਕੇਨਾਪਿ ਚ ਮਜ੍ਜਯੇਦ੍ਯਃ
ਜੋ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦਪਾਨਸਮੀਪਤਃ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਂਗਾऽਪਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਚਰਣਾਂऽਗੁष੍ਠਵਾਹਿਨੀ 5.1.69.
ਗੰਗਾ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯੇ ਜਲਗਤੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਸ਼ਵਿਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਨਾਮ੍ਨਾ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਦਸ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰ੍ਯਮਯਂ ਸ਼ੁਭ ਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਚੰਗਾ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸਤ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਯੇ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਸਚ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਚਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਦਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਯੇ ਚ ਵੇਦਾਂਤਪਾਰਗਾਃ
ਜੋ ਆਤਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ,
ਕृਤਸ੍ਨਾਨਸ੍ਯ ਹਿ ਹਰਿਰ੍ਦੇਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠ ਤਿ
ਜੋ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੇਵਤਾਤੋषਣਾਯ ਚ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ।
ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਚੈਵ ਨ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਗ੍ਰਹਣਂ ਵਿਨਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਵੀ ਨਾ ਨ੍ਹਾਏ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਗ੍ਰਹਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਭਾਨੁਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ 5.1.69.
ਜੇਕਰ ਸਰੀਰ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਰਾਖ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਾऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਦੀषੁ ਚ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ—
ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਨਾਤਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਆਸਥਾਨ ਹਨ—
ਕਰ੍ਕਸ੍ਥੇ ਚ ਦਿਵਾਨਾਥੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਕਸਥ ਤੇ ਦਿਵਾਨਾਥ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਨਿਵਸਾਮ੍ਯ ਹਮ੍
ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਆਉਣ ਤੇ ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਵਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹੇਸ਼ਾਨ੍ਨਾऽਪਰੋ ਦੇਵੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦੋ ਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਤ੍
ਮਹੇਸ਼ਾਨਾ, ਜਨਾਰਦਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਕਰ੍ਕਰਾਜਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਤ੍ਸ ਮਹੀਤਲੇ
ਪਿਆਰੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਰਕਰਾਜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਸ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਭਾਰ੍ਗ ਵਾਯ ਚ
ਵਿਆਸ ਜੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਚਾऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਥਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੈ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਹਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮੁਕ੍ਤਿਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ 5.1.69.
ਜਦ ਤਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੁਕਤੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।