ਤਿष੍ਠਤਿ ਪਰਦੈਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਿਹੇਤੋਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ 5.1.66.
ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ, ਸਿਧੀ ਦੀ خاطر, ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਨਰੋ ਨਾਰੀਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਮਾਚਰੇਤ੍
ਪੁਰਸ਼, ਜਦੋਂ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਚ ਸੌਭਗਮ੍
ਜਿਸ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਸਮੋਪੇਤਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਹਾਟਕੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਰਂਤਪ
ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਲਭਤੇ ਵਿਪੁਲਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬਹੁਭੋਗਕਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹ ਵਿਅਪਕ ਤੇ ਸੁਭ ਲਕੜੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਵ੍ਰਤਕृਨ੍ਨਾਰੀ ਜਾਯਤੇ ਪਤਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾ ਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇ ਅਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਨृਸਿਂਹਤੀਰ੍ਥਮਹਿਮਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕੱਤਰ ਅਸੀਹਜ਼ਾਰ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿਚ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿਆ ਖੰਡ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ, ਨਰਸਿੰਹ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਛਿਆਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ृਣੁ ਵ੍ਯਾਸ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਭੁਵਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਵਿਆਸ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਟੁਮ੍ਬਾਰ੍ਥਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਪੁਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ خاطر, ਦਕਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸੁਚਿਰਂ ਵ੍ਰਤਮਾਚਰਤ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਲੰਮਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਜਪਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਇਸ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕੋਈ ਸਨਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਲਭੇਤ੍ਸ ਬਹੁਲਾਂ ਪ੍ਰਜਾਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਮਹਾਦੇਵੋऽਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਭਦ੍ਰਪੀਠਧਰਾ ਦੇਵੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਭਦ੍ਰ ਪੀਠ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੈਰਵਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਕਃ 5.1.67.
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਭੈਰਵ, ਖੇਤਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍ਪਾਲਿਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਦਾ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਲੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ऋषਯੋऽਪਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਣਿਪਰ੍ਵਣਿ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਦਾਚਾਰਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਇਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਬਾਧਾਸੁ ਘੋਰਾਸੁ ਮਹਾਮਾਰੀषੁ ਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਮਹਾਂ ਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜੋ ਭਗਤ ਹਨ,
ਪਾਯਸੈ ਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੋਗੈਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੋषੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਤ੍ਰਪਾਲਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾऽऽਪਦਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹਰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਟੁਂਬਕੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਕੁਟੁੰਬ ਸਮੇਤ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਮਣਿ ਮੁਕ੍ਤਾਭਿਰ੍ਵਾਸੋऽਲਂਕਾਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਸੋਨੇ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਾ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਪੱਖ 'ਚ, ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚਰੇਤ੍ 5.1.67.
ਉਸ ਦਿਨ, ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਾਸੋऽਲਂਕਾਰਕਾਦਿਭਿਃ
ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਨੈਵੇਦ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਣੇ ਆਦਿ ਨਾਲ,