ਜਯ ਪਾਪਹਰਾਨਂਤ ਜਯ ਜਨ੍ਮਜ੍ਵਰਾਪਹ
ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਭੂਤੇਸ਼ ਨਮਃ ਕੈਟਭਸੂਦਨ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਵੈ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਃ ਪਿਤਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਹਵਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਸ਼ਟ-ਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈਂ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣੇ ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਂਦਰਧਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹੇ ਮੰਦਰ ਧਾਰਕ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗਰੁਡਵਾਹਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਾਂਬਰਧਰੋऽਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਅਚ੍ਯੁਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਮਤੇ ਨष੍ਟਪਾਪੋऽਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ।।2.8.1.
ਹੇ ਸੁਮਤਿ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਹੁਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰਦੋऽਹਂ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਚਲਾਮੇਕਾਂ ਮਮ ਦੇਹਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਟੱਲ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤ੍ਵਚਲਾ ਮੇ ਵੈ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਭਗਤੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਲਂ ਪ੍ਰਕਟਯਾਮਾਸ ਗਾਂਗਂ ਪਾਤਾਲਮਂਡਲਾਤ੍
ਉਸਨੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਜਲੇਨ ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਦਯਾਂਬੁਧਿਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਚਕਰ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਹਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ ।।2.8.1.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁਹਰੀ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨਾਮਪੂਰ੍ਵਿਕਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਸ਼ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰਭ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਤਿਥਿਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀ ਤੀਥ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ—
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਚਕਰ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਿਂਡਾਨ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਹਰਿਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਚਕਰ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁਹਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषੋ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਦਾਪਿ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਤੀਥੇ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਚਕਰ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ—
ਇਤਿ ਸਕਲਗੁਣਾਬ੍ਧਿਰ੍ਧ੍ਯੇਯਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚਿਦਾਤ੍ਮਾ ਹਰਿਰਿਹ ਪਰਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਧਿਆਨਯੋਗ ਰੂਪ ਅਤੇ ਚਿੱਤ-ਸਰੂਪ, ਇੱਥੇ ਉੱਚਤਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਭੋਰ੍ਵਿष੍ਣੁਹਰੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੁਨਰਾਹ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਰੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।