ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਵੀਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਮਨਕੁਣ੍ਡੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਕੂੰਡ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮਨੋਰਥਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁ ਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਕਦਾ ਕਾਲੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਵਾਮਨਾਖ੍ਯਂ ਪੁਰਾऽਨਘ
ਸੌ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਵਾਮਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਸ ਵੇਲੇ ਬਣਿਆ?
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦਾਂ ਵਰ 5.1.63.
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ!
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ,
ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਚ ਧृਤਾ ਲੋਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਵਿਧृਤਾ ਮਹੀ
ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਫੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਸਥਿਰ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣਾਭ੍ਯਾਗਤਾਸ਼੍ਚ ਜਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੌਚਾऽऽਚਾਰਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਤਪਸਾ ਚ ਹਤਾऽਸ਼ੁਭਃ
ਆਚਰਨ ਤੇ ਮਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰੇਣ ਜਿਤਂ ਜਨ੍ਮ ਦਮੇਨਾऽऽਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਦੀਵੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਈਦृਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਯੋਗੀ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮ ਪਰਾਯਣਃ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਵੱਡਾ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੌਤ੍ਰਃ ਸਦਾਚਾਰੀ ਬਲਿਰਿਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਬਲੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਨ ਜਡੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਨ ਰੋਗੀ ਨ ਚ ਮਤ੍ਸਰੀ
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਨਾ ਮੰਦੇ ਅਕਲ ਵਾਲਾ, ਨਾ ਮੂਰਖ, ਨਾ ਬਿਮਾਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਈਰਖਾਲੂ।
ਮਹਾਰਾਜੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ 5.1.63.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਚ ਸਮਾਸੀਨੇ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾਸਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦ ਉਹ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਸੀ,
ਵਾਦ੍ਯਮਾਨੇषੁ ਵਾਦ੍ਯੇषੁ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾऽਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਜਦ ਵਾਦਕ ਵਾਦਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਪਸਰਾ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸੂਤਾ ਵੈਤਾਲਿਕਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਸੂਤ, ਵੈਤਾਲਿਕ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਚਰਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ,
ਸੁਨ੍ਦੋਪਸੁਨ੍ਦਤੁਹੁਂਡਾਦ੍ਯਾ ਮਹਿषਾਸੁਰਕੋਲ੍ਬਣਾਃ
ਸੁੰਦ, ਉਪਸੁੰਦ, ਤੁਹੁੰਢਾ ਤੇ ਹੋਰ, ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ,
ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਂਤੋ ਦੌਰ੍ਹृਦੋ ਮੂषਕੋ ਯਮਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਦੌਰਹ੍ਰਦ, ਮੂਸਕਾ ਤੇ ਯਮ,
ਸ਼ਂਖੋ ਜਲਂਧਰੋ ਰੌਦ੍ਰੋ ਵਾਤਾਪੀ ਚ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਸ਼ੰਖ, ਜਲੰਧਰ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਾਤਾਪੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ,
ਏਤੇ ਚਾऽਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦਨੁਵਂਸ਼ਵਿ ਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਫਲ-ਫੂਲੇ।
ਸਿਦ੍ਧਾ ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰਾਃ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਸ੍ਤਥਾ
ਸਿੱਧ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ ਅਤੇ ਕਿੰਪੁਰੁਸ਼ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾऽਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਰਾਜਾਨਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤ
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਗ੍ਰਹੈਰੁਜ੍ਵਲਿਤੈਃ ਕੀਰ੍ਣੋ ਸ਼ਰਦੀਵ ਨਭਃਸ੍ਥਲਮ੍ 5.1.63.
ਚਮਕਦਾਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਸਂਵੀਤੋ ਵਾਸਵੋ ਦਿਵਿ ਦੇਵਤੈਃ
ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਆਗਤਸ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦਾਨਵੇषੁ ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ,
ਵਵਨ੍ਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤੁ ਬਲਿਨਾ ਕਿਂਨਰੋਤ੍ਤ ਮਮ੍
ਸਭ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾऽऽਤਿਥ੍ਯਂ ਸਮਾਸੀਨੋ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਤਮਃ
ਅਤਿਥੀ-ਸਤਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਸਭਾ ਰਮ੍ਯਾ ਦਿਵ੍ਯਾऽਭਿਪ੍ਰਾਯਸਂਯੁਤਾ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਦਿਵਿਆ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਸਮਾਸੀਨਾਃ ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕਥਯਂਤਿ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਸਨ।