ਅਲਾਭੇ ਤੂਲ੍ਮੁਕੈ ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਫਲਸ੍ਯਾਨਂਤ੍ਯਹੇਤਵੇ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਿਲ ਨਾ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਨਾਲ, ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਦੀ ਖਾਤਰ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਸਮਾਦਾਯ ਚ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਮਿਮਂ ਦੇਵ ਸਂਪੂਰ੍ਣਫਲਦੋ ਭਵ
ਅਰਘ ਮੰਤਰ: "ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿਓ।"
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਮਂਤ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨਂਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦ ਕृਪਾਕਰ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਤਰ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਆਨੰਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਆਨੰਦ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ।"
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਖੁਦ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਭੋਜਯੇਦ੍ਧृਤਪਾਯਸੈਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਨਸੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰਂਗੈਰ੍ਦਾਡਿਮੈਸ੍ਤਥਾ 5.1.60.
ਪਨਸ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸੰਤਰੇ ਤੇ ਅਨਾਰ ਨਾਲ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਘृਤਪੂਰੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕੈਃ ਖਂਡਮਂਡਕੈਃ
ਚੀਨੀ, ਘੀ ਦੇ ਪੂਰੇ, ਕਰਣਿਕਾ ਮਿੱਠਾਈਆਂ ਤੇ ਮੰਡਕਾ ਰੋਟੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਾਕੈਰਾਮ੍ਰੈਃ ਪਕ੍ਵੈਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਆਮ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਵਾਸਿਤਾਨ੍ਗੋਰਸਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵੇष੍ਯ ਮृਦੁ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਕਰੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ।
ਯਾਚ੍ਯਤਾਂ ਰੋਚਤੇ ਯਚ੍ਚ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਚਿਤਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਗਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪਕਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਸ ਭਵੇਤ੍ਸੁਭਗੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਨਸੀਬ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਚ ਤਾਂਬੂਲੈਰ੍ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਤਾਂਬੂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਚੂਰ੍ਣਕੇਨਾਨਲਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਖਦਿਰੇਣ ਤੁ ਮਨ੍ਮਥਃ
ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਨਮਥ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਤੋष੍ਯ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਹਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੋਦਕਾਨ੍
ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਦੇਣਾ।
ਅਸਂਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰੀ ਯਾ ਕਰੋਤੀਹ ਸੁਪ੍ਰਿਯੇ 5.1.60.
ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਇਸ ਥਾਂ ਨਾਰੀ ਵਿਦੀ ਵਿਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਉਲੰਘਣ ਦੇ—
ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਾਰੀ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ
ਚਾਹੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਮਲਿਮਲੁਚੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਪੂਜਿਤੋ ਯੈਰ੍ਨਾਰਾਯਣੋऽਹਂ ਪਰਯੇਹ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੇ ਮਲਿਮਲੁਚੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ, ਨਾਰਾਇਣ, ਇੱਥੇ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਕਰੋਤਿ ਸ ਨਰੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨਾਦृਤੇ
ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਵਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ।
ਅਧਿਮਾਸੇ ਨਰੋ ਵ੍ਯਾਸ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਭਿਧੇ
ਵਧੀਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ—
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਰਮਾਲਾਲਿਤਪਾਦਕਮ੍
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸਦੇ ਪੈਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਂਭੇ ਹਨ—
ਵਾਂਛਿਤਾਰ੍ਥਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵ੍ਯਾਸ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਸੌ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਆਸ।
ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਜਲਯਾਤ੍ਰਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਲ-ਯਾਤਰਾ ਵੀ।
ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਧਨਂ ਸਮ੍ਯਗਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਂਪਦਃ
ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਤਰੇ ਭਾਗੇ ਜਟੇਸ਼੍ਵਰਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਜਟੇਸ਼ਵਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਲੇਭੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।