ਮਹਿਮਾ ਹ੍ਯਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦਃ
ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਰਤਾਨੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਸ੍ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਯਥਾਲਾਭੋਪਹਾਰੇਣ ਮਾਸੇ ਚਾਪਿ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮਲਿਮਲੁਚੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਏਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਯੁਕ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਨਾਤਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ,
ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਨਵਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪਕੈਃ 5.1.60.
ਨੌਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ।
ਘਂਟਾਮृਦਂਗਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਰ੍ਘੋषਧ੍ਵਨਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਘੰਟਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਸੰਗੀਤਕ ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।
ਅਲਾਭੇ ਤੂਲ੍ਮੁਕੈ ਸ਼੍ਚਾਪਿ ਫਲਸ੍ਯਾਨਂਤ੍ਯਹੇਤਵੇ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਮਿਲ ਨਾ ਸਕਣ, ਤਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਨਾਲ, ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਦੀ ਖਾਤਰ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਸਮਾਦਾਯ ਚ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਅਰ੍ਘ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਮਿਮਂ ਦੇਵ ਸਂਪੂਰ੍ਣਫਲਦੋ ਭਵ
ਅਰਘ ਮੰਤਰ: "ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿਓ।"
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਮਂਤ੍ਰ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨਂਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨਂਦ ਕृਪਾਕਰ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਤਰ: "ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਦੀ ਆਨੰਦ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਆਨੰਦ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ।"
ਏਵਂ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਵਿੰਦਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਖੁਦ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਭੋਜਯੇਦ੍ਧृਤਪਾਯਸੈਃ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਨਸੈਰ੍ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰਂਗੈਰ੍ਦਾਡਿਮੈਸ੍ਤਥਾ 5.1.60.
ਪਨਸ, ਨਾਰੀਅਲ, ਸੰਤਰੇ ਤੇ ਅਨਾਰ ਨਾਲ।
ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਘृਤਪੂਰੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਿਕੈਃ ਖਂਡਮਂਡਕੈਃ
ਚੀਨੀ, ਘੀ ਦੇ ਪੂਰੇ, ਕਰਣਿਕਾ ਮਿੱਠਾਈਆਂ ਤੇ ਮੰਡਕਾ ਰੋਟੀ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ।
ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਾਕੈਰਾਮ੍ਰੈਃ ਪਕ੍ਵੈਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਆਮ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸੁਵਾਸਿਤਾਨ੍ਗੋਰਸਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਵੇष੍ਯ ਮृਦੁ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਕਰੀਆਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲ ਕੇ।
ਯਾਚ੍ਯਤਾਂ ਰੋਚਤੇ ਯਚ੍ਚ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਚਿਤਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੰਗਣ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪਕਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਸ ਭਵੇਤ੍ਸੁਭਗੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਨਸੀਬ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾ ਚ ਤਾਂਬੂਲੈਰ੍ਜਾਯਤੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਤਾਂਬੂ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਚੂਰ੍ਣਕੇਨਾਨਲਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਖਦਿਰੇਣ ਤੁ ਮਨ੍ਮਥਃ
ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਅੱਗ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਖਦੀਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਨਮਥ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਤੋष੍ਯ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਹਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਮੋਦਕਾਨ੍
ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠਾ ਦੇਣਾ।
ਅਸਂਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰੀ ਯਾ ਕਰੋਤੀਹ ਸੁਪ੍ਰਿਯੇ 5.1.60.
ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਇਸ ਥਾਂ ਨਾਰੀ ਵਿਦੀ ਵਿਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਉਲੰਘਣ ਦੇ—
ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਾਰੀ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ
ਚਾਹੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਮਲਿਮਲੁਚੇ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—