ਦੇਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚਾਯਤਨੇ ਪਦੇ
ਕਿਸੇ ਸਥਾਨ, ਸਮੇਂ, ਤਿਉਹਾਰ, ਤੀਰਥ, ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ,
ਪੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਗ੍ਰਹਣੇ ਤਥਾ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ, ਅਮਾਵਸ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਗਂਗਾਯਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਗੰਗਾ ਤੇ, ਭਾਸਕਰ ਖੇਤਰ, ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਜਾਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ,
ਅਵਂਤ੍ਯਾਂ ਚ ਹੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਅਵੰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹਵਨ ਜਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਚੈਲੋ ਦੁਰ੍ਭਗੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਜਡੋ ਰੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਨਸੀਬ ਤੋਂ ਹਾਰਿਆ, ਮੂਰਖ, ਸੁਸਤ ਦਿਮਾਗ ਵਾਲਾ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ—
ਕੇ ਯੋਗਾਃ ਸੁਕृਤਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜੀਆਂ ਰੂਹਾਨੀ ਰੀਤਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਮਲਮਾਸੇ ਸਮਾਯਾਤੇ ਯੇ ਨਰਾ ਵ੍ਰਤਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਲਿਨ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕਦਾ ਕਾਲੇ ਸਮਾਯਾਤਿ ਏਤਨ੍ਨੋ ਵਦ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਉਹ ਸਮਾਂ ਕਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਦੇਵਤਾਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਵਿਧਿਨਾ ਹਿ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ
ਮਲਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੌਰਂ ਮੌਂਜੀ ਵਿਵਾਹਸ਼੍ਚ ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਕਂ ਤਥਾ 5.1.60.
ਮੂੰਡਣ, ਮੂੰਜ ਦੀ ਕਮਰਬੰਧ, ਵਿਆਹ, ਤੇ ਵਰਤ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ—
ਸਂਵਤ੍ਸਰਤ੍ਰਯਾਂਤੇ ਚ ਮਾਸੋऽਯਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਮਾਸਾਧਿਪਤ੍ਯੋऽਹਂ ਸਦੈਵ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੈਂ ਸਦਾ ਹੀ ਅਧਿਮਾਸ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਂ ਮੇ ਧਾਮ ਸਦੈਵਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿ ष੍ਠਤਿ .
ਮੇਰਾ ਵਾਸ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਮਾਭਿਧਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਮੇਰਾ ਤੀਰਥ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ—
ਤੇषਾਮਿਹ ਮਮਾਦੇਯਂ ਨ ਕਦਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਸਂਕ੍ਰਾਂਤੇऽਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਅਧਿਮਾਸ ਆਇਆ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਃ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ—
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚ ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਕਮਲੇ ਧੁਵਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਹੇ ਕਮਲਾ, ਸਦਾ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾ ਤੇषਾਂ ਸ਼ੋਕਰੋਗਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਰੀਬੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਹ੍ਯਨਂਤਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। 5.1.60.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਅੰਤਹੀਣ ਹੈ।
ਮਹਿਮਾ ਹ੍ਯਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦਃ
ਇਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਰਤਾਨੇ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵਸ੍ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯ ਆਤ੍ਮਨੋ ਹਿਤਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ,
ਯਥਾਲਾਭੋਪਹਾਰੇਣ ਮਾਸੇ ਚਾਪਿ ਮਲਿਮ੍ਲੁਚੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਭੋਗ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮਲਿਮਲੁਚੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਿਯਮਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਏਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਯੁਕ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਨਾਤਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ,
ਪੂਜਯੇਤ੍ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਨਵਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪਕੈਃ 5.1.60.
ਨੌਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ।
ਘਂਟਾਮृਦਂਗਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦੈਰ੍ਘੋषਧ੍ਵਨਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਘੰਟਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਸੰਗੀਤਕ ਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ।