ਅਦਿਤਿਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤॄਣਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਾਮ੍
—ਸਭ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਆਦਿਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਪਾਰਵਤੀ—
ਸ਼ਾਰਦੀਮृਤੁਵੇਲਾਯਾਂ ਵृਂਦਾਵਨਚਰੀਂ ਵਰਾਮ੍ 5.1.55.
—ਜੋ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿਚ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ—
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਮਿष੍ਟਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਿਣੀਂ ਧਨਦਾਰ੍ਚਿਤਾਮ੍
—ਲੱਖਮੀ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਕੁਬੇਰ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਯਕਸ਼ਣੀ—
ਵੇਦਿਕਾਂ ਯਜ੍ਞਸ਼ਾਲਾਨਾਂ ਹਵਿਰਾਹਵਨੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸਰ੍ਵਦੀਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍
—ਯੱਗ ਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਦੀ ਵੇਦਿਕਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ, ਸਾਰੀਆਂ ਦীক্ষਾਵਾਂ ਲਈ ਦੱਖਣਾ, ਤੇ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ—
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਵਿਂਧਿਆ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸਿੱਧੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਯਤਾਂ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਦਸ੍ਮਤ੍ਤੋऽਭਿਵਾਂਛਿਤਮ੍
"ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸੋ ਪੁੱਛ ਲੈ।"
ਰੇਵੇਯਂ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਪ੍ਰਦਾ
ਇਹ ਰੇਵਾ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯੇਦਂ ਪ੍ਲਾਵਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਹਣਂ ਕੁਰੁ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈ।
ਆਗਾਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਮਹਿਲਾ ਸੁਭਾਵਣੇ ਮਹਾਕਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਵਾਰਯਿष੍ਯੇ ਪਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵਰ੍ਧਮਾਨਾਂ ਦ੍ਰੁਤਂ ਹ੍ਯृषੇ
"ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਧ ਰਹੀ ਉੱਚੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵਾਂਗਾ।"
ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਰਿਕੂਟੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯ ਸਿ ऋषਿਸਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹੇਂਗਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ,
ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ ਤਤ੍ਰੈਵਾਹਂ ਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਮਾਤृਭਿਰ੍ਨਿਵਸਾਮਿ ਵੈ ।। 5.1.55.
ਉਥੇ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਸਿਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਧਿਪਤ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਯਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਵਾਸੋ ਦੇਵ੍ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਕੋਟਿਸ਼ਃ
ਜਿਥੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਲੱਖਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯਜਂਤਿ ਚੈਵ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧੂਪਦੀਪਾਗ੍ਨਿਤਰ੍ਪਣੈਃ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂਤੇ ਵਿਵਿਧਾ ਭੋਗਾ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੇ ਹਨ।
ਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਨਲਤੋਯੌਘਾਤ੍ਕਦਾ ਚਿਤ੍ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਹਥਿਆਰ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਮृਤਃ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। ਏਵਂ ਵ੍ਯਾਸ ਪੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚੋਜ੍ਜਯਿਨੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਰ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਝ ਵਿਆਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਉੱਜੈਨੀ ਪਹੁੰਚ ਲਈ।
ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸਤਤਂ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀ
ਉਥੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ ਰਜੋ ਦੋषਾਰ੍ਤਾ ਵਂਧ੍ਯਾਃ ਕਾਕਬਕਾਦਿਕਾਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮਹਾਵਾਰੀ ਦੀ ਅਸੁੱਧੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਬਾਂਝ ਹਨ, ਜਾਂ ਕਾਂ-ਬਗਲੇ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ,
ਵਿਮਲੋਦੇऽਪਿ ਤਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀਮ੍ 5.1.55.
ਉਹ ਅਸੁੱਧ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ,
ਅਪੁਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵੀਰਪਤਿਂ ਵਰਮ੍
ਜਿਹੜੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਪਤੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਾਞ੍ਜਾਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖ਼ਤਰੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀਮੇਤਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵਿਂਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀ ਵਿਮਲੋਦਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਵਿਚ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਮਹਾਤਮ ਵਿੱਚ, ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਤੇ ਵਿਮਲੋਦਾ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਅਮਾ ਵੈ ਸ਼ਨਿਵਾਰੇਣ ਯਦਾਯਾਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਦ ਨਵੀਂ ਚੰਦ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਵੇ,
ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ਛਨੈਸ਼੍ਚਰਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਡਿੱਠੇ ਦੋਵਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖੇ।
ਭੂਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ।