ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਸਰੋ ਰਮ੍ਯਂ ਕੁਮੁਦੋਤ੍ਪਲਮਂਡਿਤਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਨੀਲੇ ਉਟਪਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਨਹਿ ਕੇਨਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਮਂਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮਂ ਲਿਂਗਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੰਤਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਮੰਤਰੇਸ਼ਵਰ ਵਰਗਾ ਲਿੰਗ ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਗਂਧਿਪੁष੍ਪਧੂਪਾਦਿਕੁਸੁਮਾਦ੍ਯਨੁਲੇਪਨੈਃ 2.8.8.
ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੇਪਾਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਨ ਸਂਦੇਹੋ ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ—ਮੁਕਤੀ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨृਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਾਦਿਕਭਯੇ ਨਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਵਿਸਫੋਟ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੇਵੀ ਵਨ੍ਦੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਓਥੇ ਹੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੇਵੀ ਵੰਦਿਤੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਯੇ ਬਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ृਂਖਲਾਨਿਗਡਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜੇ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਯਾਤ੍ਰਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨਤੋ ਨਰੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰਪਿ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ—
ਬਨ੍ਦੀਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਬੰਦੀਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਚੁਡਕੀ ਭੁਵਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਓਥੇ ਹੀ, ਚੁੜਕੀ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸੁਸਂਦਿਗ੍ਧੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਭਯੇ ਚ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ 2.8.8.
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੰਦੇਹਜਨਕ ਹੋਣ ਜਾਂ ਡਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ—
ਅਗ੍ਰੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਨृਭਿਰਂਗੁष੍ਠਤੋ ਧ੍ਵਨਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਨਾਲ ਧੁਨੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਂ ਨॄਣਾਂ ਦੀਪਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਦੀਵੇ ਦੀ ਦਾਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਵਦਿਸ਼ਾਭਾਗੇ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਪੂਜਯਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਭਾਦ੍ਰੇ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਰਤ੍ਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ 'ਮਹਾਰਤਨ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਨਾਰੀਭਿਰਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਜਾਗਰੋਤ੍ਸਵਃ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਨਰੈਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਔਰਤਾਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਉਤਸਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਭੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨੈऋਤ੍ਯਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਦੁਰ੍ਭਰਾਖ੍ਯਂ ਸਰਾ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ, 'ਦੁਰਭਰਾ' ਨਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਦਂ ਨਰਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡਦ੍ਵਯੇ ਨਰੈਃ 2.8.8.
ਦੋ ਕੁੰਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰਰ੍ਚ੍ਚਨੀਯੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਂ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਨਿष੍ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇੰਝ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਯਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਾਦੋਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਸ ਸਂਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੁਦ੍ਰੌ ਚ ਤਸ੍ਯਾਤਿਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨੌ ਸਨਾਤਨੌ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਰੁਦਰ, ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਕਿਂ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ ਕੀ ਦੱਸਣਾ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।